Domingo 13 de Junio, e os OEAS dispoñémonos a facer unha das marchas das que máis e mellor escoitei falar desde que fai que me dedico ó mtb profesional (nin 10 meses jajajaja, e vale, non é profesional). Ó caso, que como era o unico novato (non sei se Xulio foi o ano pasado) vou facer eu a crónica.
Quedamos ás 7:00 uns cuantos no centro de Berta pa que nos collera Ito no Ito-mobil, ir buscar a Xulio, e arrancar para desayunar alá cerca de ordes donde quedamos co resto e arrancamos xuntos para Ares (este ano salía de alí a marcha). De camiño o de sempre, moitas caralladas, moitas risas e moitas historias, o caso é que chegamos ás 8:30 á saída e ainda tocaba montar todo. Cas caralladas fomos: Xulio, Jorge, Ito, Alberto, Pekeno, Alfonso, José, Carlos, Andrés, Juan, Javier e mais Oscarito que escribe.
Nada mais chegar... e pensando que íamos ir xustiños de tempo... xa vemos unha colaza para recoller dorsales impropia e que non taría a altura do resto da marcha, pero bueno, un detalle a resolver para outros anos. Collida de dorsales e saímos ás 9 e media. (a saída taba para as 9)
Quedamos ás 7:00 uns cuantos no centro de Berta pa que nos collera Ito no Ito-mobil, ir buscar a Xulio, e arrancar para desayunar alá cerca de ordes donde quedamos co resto e arrancamos xuntos para Ares (este ano salía de alí a marcha). De camiño o de sempre, moitas caralladas, moitas risas e moitas historias, o caso é que chegamos ás 8:30 á saída e ainda tocaba montar todo. Cas caralladas fomos: Xulio, Jorge, Ito, Alberto, Pekeno, Alfonso, José, Carlos, Andrés, Juan, Javier e mais Oscarito que escribe.
Nada mais chegar... e pensando que íamos ir xustiños de tempo... xa vemos unha colaza para recoller dorsales impropia e que non taría a altura do resto da marcha, pero bueno, un detalle a resolver para outros anos. Collida de dorsales e saímos ás 9 e media. (a saída taba para as 9)
Como sempre saímos de últimos, relajados e de carallada e risas. Ah! Carlitos levaba unha 29", tocoulle pa que a probara e eso fixo. Eso sí, tivemos que axudalo a montarse na bici, xa que esa roda quedaballe grande hasta a pekeno-saltón. Quizás non fora a mellor bici para todo o terreno variado que nos encontramos, pero bueno, algun dia coparán o mercado da xente que lle mole facer cousas llanas.
Fomos roendo km's pola beiriña da ría... que chulada, que vistas, qué senderitos... moi moi guapa si señor. Empeza a subida ó monte e faina cada un ó seu aire, e como íbamos relajaos de máis, xa nin tramo libre nin hostias nos deu tempo a facer, pero bueno, casi que mellor que así fomos todos xuntiños (decirvos que íbamos de casi últimos que o tipo da organización iba acortando a ruta detrás nosa) Chegamos arriba sen moita noticia e empezan as baixadas... CHULISIMAS! dios, eran técnicas pero moi moi boas, xa que por alí disputouse o finde anterior un campeonato de descenso creo.
Toca volver subir e volver baixar parte do monte, mais baixadas chulas, si señor que guapas... más de lo mismo. E chegamos a Mugardos, donde taba o avituallamiento (KM30, igual algo tarde, pero había de todo, nada que obxectar) Alá tamos media hora a comer como becerriños que somos, pero o grupo taba dividido e tocaba arrancar. Jory que quere ir cos de adiante, eu que quero ir amodo... saímos de últimos otra vez, cada un o seu aire. Pero encontrome con Alberto e xa empezamos a tirar ó animal para chegar ós de adiante. Alí taban Jorge e Juan. Mais risas, caralladas... tamen ta xulio por alí... resulta que outros Oeas (alfonso, josé, carlitos) xa iban diante nosa de todo, fixéronlle a de non parar no avituallamiento os cabróns! jajaj
Mais e mais senderitos e trialeras preciosos, eso hai que vivilo, non se pode contar. Pero sempre sin subir moito, facíase ben. E cas risas xa levábamos 50Kms e chegamos a meta moi xuntiños todos. Decir que en todo momento organización de cruces e de todo perfecto, a xente moi xuntiña, ningunha caída fuerte (pekeno e alberto apañaron nas baixadas, sólo chapa y pintura, esperemos) e os camiños moi moi bos.
Lavado de bicis, ducha, regalos, gardar bicis e sentarse a comer. Todo de 10, auga quente e todo. Ahora si, o tema da comida... moita cola! PUTAS COLAS joder... cómo las odio! pero mereceu a pena, o churrasco taba bo bo bo, e os Oea's tiramos de veteranía (e jeta) e repetimos plato jeje. De camiño moitas mais bromas, volvemos parar en boxes para tomarlle un heladito/café, e para casa. Xulio deixounos probar o seu pepino de descenso, unha auténtica chulada, e chegamos ás 6 á casa (como nos gusta liarnos con caralladas jajaja) hora perfecta pa F1.
Conclusión? Ruta recomendable 100%, tiña moitas espectativas e cumplíronse de sobra, así que para o ano vai haber que pensar en ir repetindo. Por dias como este merece a pena o MTB, sin duda, dia completo.
Calificación:
Recorrido: 9 sobre 10
Avituallamientos: 7
Señalización: 8
Baixadas: 9
Organización: 7
Media: 8 (só fallaron algunhas colas e puderonse haber feito dous avituallamientos! pero casi sobresaínte!)
