Mostrando entradas con la etiqueta gustavo. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta gustavo. Mostrar todas las entradas

lunes, 27 de abril de 2009

AS CABRAS TIRAN O MONTE



Km: o meu marcaba cando cheguei a casa 53.96 e de media 14.9
A verdade e que esta saida parece que viramos o demo que rodabamos como motos. Despois de sair da plaza cara macedos andres recibiu a chamada de carlos que estaba na gasolineira comprando unha chocolatina como si nas tibese no almacen e esperamolo en macedos onde saimos hacia o monte treito onde esta vez oscar o novo coronou a muralla sacandolle o podiun a xulio, seria porque estreaba bici e xase save a ilusion conta, pero o fastidiado foi a volta que comenzou a chover e colleunos no camiño unha xaravia que petaba nas pernas e doia un juevo.

Quero recaordarvos que o dia 10 de maio despoi de descansar da marcha nocturna faremos un churrasco familiar e os interesados comunicadello a juan ou a alfonso (nun principio poñeremos 10 euros pa comprar a carne despois faremos contas), comunicadeo o antes posible pa encargar a carne (o meu tlf. 609855217-626119982).

lunes, 6 de abril de 2009

por aqui,...no por alli

Km: 56.41
Caídas: 0 (y gracias, ya que el mocazo podía ser de impresión)
Averías: 1 pinchazo Alfonso

que si a las 9:00 y que si a las 9:30, algunos con la "ilusión" de empezar antes, para alargar el día, pero fue una ilusión, pero bueno, menos es nada y de esta forma fueron llegando poco a poco todos los zumbados que nos reunimos para sufrir (dentro de poco voy a tener que pasar lista)

de aquí salimos detrás de José camino de nuestro de domingo de ramos particular.
entre caminos que ya conocíamos y caminos nuevos, llegamos al pie de las Torres, para de esta forma continuar hacia la costa, y entre repecho y repechito llegamos a ver la ría de Noia, después de tener un poco de cháchara que si había miel o no de la zona continuamos mareando los riñones y para sacar la carbonilla conquistamos un nuevo pico aumentado un poco el ritmo.

Desde el punto de descanso y después de mirar hacia lo infinito, pedaleamos por carretera hacia Martelo donde cogimos el desvío por la autovía o autopista encubierta, y desde aquí parecía que nos faltaba el aire y a correr a lo bestia, parecíamos una estampida de cebras perseguidos por leonas, que manera de ganar el premio gordo de una gran galleta y hubiera sido terrorífica, pero por suerte llegamos todos de una pieza a jugar el "tercer tiempo".

Después de refrescar la lengua, toco darle movimiento, para ver si salíamos a las 9:00 o 9:30, la revolución fue la siguiente 9:30 en punto saliendo, quien no este que se busque la vida.
Finisterre, queda para Junio.

Paz, bien y muchas risas.

f.p.