2ª PARTE RUTA OEA 2012

Grado de satisfacción ca II RUTA OEA? 

Hola amigos e amigas OEA´S. Unha fin de semana mais os OEA´S tirámonos ó monte para seguir facendo reconocimiento do recorrido da nosa marcha o próximo 15 de abril.

Saímos da praza das Tetas con idea de facer a segunda parte. Para eso dirixímonos rapidamente á parte baixa do Rubial. Comezamos ca subida larga da marcha, 5 km de ascensión que comezan aquí nestas duras rampas no medio dunha aldea que ese día nos recibirán cos brazos abertos. A subida ata o primeiro descanso é bastante esixente, debido ás pedras é o equilibrio que debemos manter en toda a subida pero que non é necesario botar pe a terra en ningún momento. O descanso está situado preto da primeira caseta.

Na foto da dereita vemos o final da ascensión nesta primeira parte. Logo continuaremos por unha vaguada do rubial ata case a cima. Se ides ó facebook podedes ver algún dos pasos que deberemos atravesar para seguir subindo. 

A subida é moi esixente pero a verdade e que tamén é moi bonita. É do estilo da do ano pasado pero pola outra cara do monte. 

Unha vez no alto do Rubial teremos o gran avituallamiento como ven sendo habitual nas edicións anteriores para dende aquí baixar ata Macedos TODO por trialeras, si si, TODO. Ciclables para o 95% da xente (baixounas Dabiz asique.....jejejejjej) e donde poderedes descargar toda a adrenalina que teñades. 

Na trialera de baixada todos chegamos cunha cara de satisfacción abaixo que non era normal ainda que Sergio tivera algún percance cas pedras. Está chulisima. Dende aquí Necho abandonou por golpe e Carlos D. como bo cuñao acompañouno xD o resto seguimos hacia as Torres de Altamira case como todolos anos. Nesta última parte da ruta cambian algúns tramos pero para mellor, conservando a zona rodadora e rápida do final e as trialeras, añadindo unha super revirada no medio. A ruta acaba como sempre na baixada do cementerio do 30 e pico % de pendiente donde estará a cámara grabando e quitando fotos. 

Panchito con cara de "non queda nada de subida ehhhh¡¡¡"

Resumindo, esta nova edición ten de todo e mais e espero que todo o mundo se acerque a comprobalo o 15 de abril. Seguiremos preparando o monte para que este perfecto e disfrutemos ó maximo¡¡¡ 

Un abrazo.

"El éxito es hijo seguro de la perseverancia y firmeza en el trabajo"  |||  JoRy ||||  Saúdos

RUBIAL (previa ruta OEA 2012)

Pequeno perfil da ruta oea, ainda quedarían 2 ou 3 picos

 Estás tolo¡¡, pero ti que pensas¡¡, esto é unha animalada..., temos que cambiar o recorrido.... etc etc etc jjaja esto foi todo o que se escoitou durante a mañán mentras enseñaba o posible recorrido da ruta OEA 2012 á xente do club jajajja. 

Saída dende NY (vaia publicidade é Santi jeje)

Bastantes valientes na praza das tetas para afrontar o que sería unha ruta trankila pero durilla. Saimos dirección igrexa dos Ánxeles para subir por zonas xa conocidas e afrontar a primeira semi coronación do Rubial. Todo ben ata aquí, grupeta unida e sen demasiadas diferencias entre primeiros e últimos. A todo esto...uníronse dous Botafumeiros jejej Vicente ca nova montura dun OEA, a scoot de Suso, e o irmán de Ángel (joyero pa´los amigos jeje). 

Coronamos e hacia abaixo ata preto da zona do segundo avituallamiento. As dúas trialeras están impresionantes, ten que pasar a comisión de obras públicas dos OEA´S a parchear un pouco a primeira trialera pero nada...todo entra na partida do ano pasado jajaj. A segunda trialera está moi chula e transitable 100 %. Dende aquí coma tiros pola baixada de siempre que bordea o Rubial. que chulada dios....Chegados ó punto final da baixada onde siempre esperamos, decidimos non facer a costa da segunda semi ascensión, xa que quedaba moita noveda aínda por ver. Seguimos dirección 2º avituallamiento entre risas e bouramientos varios da xente xD. 

Na iglesia de S. Miguel da Costa avituallando

Xa non se baixou cara Rois e decidimos tirar para arriba e baixar ata San Miguel da Costa (zona nova) e dende aquí facer a subida estrella da ruta de este ano. Ascensión de 5km onde máis vale ter boa técnica que forza....(e ter unha doble axudará moito jeje). Zonas novas, antes non vistas, que ainda que duras, fixeron as delicias de todos aínda que se cagaron en min moito jaja). Unha vez arriba de novo escoitei de todo, que se tas chalao que si esto é imposible....E bueno a verdade e que nos saltáramos bastantes cachos e xa levávamos 20 km....pero bueno que ó final sei que vai gustar. 

Dende o alto do Monte, para abaixo coma tiros para probar o novo descenso. Cobrouse algún OEA jejeje pero sen consecuencias...e ahora si que as caras delataban unha enorme felicidade e incluso querían volver subir. Teño que reconocer que é unha pasada....juju. 

Xa en Macedos houbo xente que tirou por carretera porque eralle tarde e o resto por Rañalonga para facer a baixada dos cabalos e tirar para a de Pepe King a tomarlle a tapiña. AHH, e en Pedre atopámonos con Suso na moto, que andaba a rutear pola zona. xD

Logo da Tapita, cada un para a súa casa e penso que cunha boa sensación aínda que non o queiran reconocer. xD

O recorrido deste ano podo decir que será esixente e con....50, 55 km.... subiremos 3 veces o Rubial....case, e baixadas im-presionantes. Esperamos non defraudar ós bikers máis esixentes e poder seguir ofrecendo unha boa marcha ;)

O próximo domingo más y mejor. Xente a Candean, e o resto a pedalear pola zona.

Na de Pepe King, a metade da comitiva jeje

"El éxito es hijo seguro de la perseverancia y firmeza en el trabajo"  |||  JoRy ||||  Saúdos

RUBIAL (16-10-11)

Hola as persoas e as que non son tamén, Hoxe tocoume estrenarme a min facendo a crónica, Adrián. Bueno empeza asi xegei as 9:15 a praza das tetas non habia ninguen e pouco e pouco foron chegando jory, dabiz, jose, e panchito  de invitado especial, e despois unha vez que chegou pato as 9:40 arrancamos para o noso monte “o rubial” . 

Fomos por a 1º parte da primeira marcha e empezamos a subir por onda a iglesia dos anxeles alí chamou oscarito de que ia vir con nos e enganchamos xa co primeiro cacho de monte, despois mais pa diante antes de que entraramos na rubial apareceu oscarito, e xa empezamos a tirar cara o monte, unha vez que xegamos a entrada da rubial tiñamos que decicir. Si ir pola subida larga ou por o cacho da baixada de bastavales, fumos por bastabales e empezamos a baixar e xa comezaron os piques. Como panchito dixo llaneo por que era un home convaleciente pois subimos por a subida mais “suave” da rubial. Unha vez na cumbre do rubial empezamos a baixar por as trialeras da segunda marcha, que por culpa da “reforestacion” desfixeron as trialesras e todo o que encontraron por o camiño, Pero o espiritu OEA como sempre fixo trialera donde non a habia, pero ese espiruto cobrouse a caida de panchito, unha vez xa na salida da casa encantada enganxamos xa cas baixadas finale. 

O final decidimos ir por gundin por donda autovia con destino a Gasolinera dos anxeles para tomar as tapitas. E asi unha boa salida de domingo con unha compañia excelente.

SALUDOS!! Un Abrizoo!

**ADRIÁN**

III NOCTURNA OEA

"A la luz de la luna...."

Perfil de la nocturna 2011

Ola chavalada de la noche¡¡¡ Xa recuperastes os niveis de adrenalina que perdemos o sábado de noite polo Rubial?? jejeje. Gran nocturna a de este ano.

Toda a chavalada na praza

O super foco de Suso¡

Kdd ás 21:30 na praza das Tetas para mostrarlle á xente do lugar as nosas máquinas tuneadas, vaia espectáculo.... Pouco a pouco iban chegando bicis e ciclistas...A maioría con luminaria tipo linternas e tal, total para un día...., pero ahora sí, os que mais se curraron o tema foron os cadetes e Suso G. jajajajja. A chavalada levaba de todo ata un foco destos de iluminar os coches polo motor, que grandes, e que decir de Suso G., Alí o vemos chegar ca súa scoot, cun foco diante que servía de faro en Fisterra, que burrada, eso sí todo cunha instalación moi profesional. Daños colaterales? a tremenda batería que tivo que levar que eso cuidaoooooo como pesaba a cabrona.....su puta madre maaachooooo xD

A santa compaña....

Fotogarcías de rigor e arrancamos por Bertamiráns arriba vendo as caras de incrédulos dos viandantes....pensando....a onde irán estos a estas horas....mira que colgaos....se tiveran que ir traballar non iban.......etc etc etc. Nós o noso e saludando jeje. Parada técnica na gasolinera e seguimos rumbo Rubial. Todos tiñamos unhas ganas tremendas de prender xa a lucería pero había que conservar e cada un iba maquinando a súa estrategia....e así chegamos a Macedos despois de levar algún que outro susto nas baixadas e como di o outro "Fe en dios e ferro a fondo" 

Encaramos a subida do Rubial por asfalto como é tradición e paseniñamente ascendimos. Debo decir que houbo moitos piques na subida xD  xente salta á mínima ehh, e non direi nombres jejejeje. pero as rampas finais xa se sabe....poñen a cada un no seu sitio. Pouco a pouco fomos chegando á cima do noso Rubial e dende alí contemplamos as maravillosas vistas que había gracias a que estaba todo despejado...qué pasada ver todo dende alá arriba....A verdade e que estaba chulísimo. 

Colleuno o radar (tamén foi o único) jeje

Vistas de Stgo dende o Rubial

Metémoslle un pequeno avituallamiento e ahora viña o "BO" a baixada. Algúns preferiron non arriesgar as súas vidas e decidiron baixar por asfalto pero o resto iríamos polas pistas que eso si que mola....Qué autentica pasada, a verdade e que a experiencia bufff sobretodo porque non ñe que tivéramos ahí unhas luces que iluminaran todo o monte e eso axuda a que a adrenalina se disparase Todos pensábamos....como apareza algo no camiño.....vaia ostión nos imos meter amigo....jejejje pero ainda así o que mais e o que menos baixou confiando nas súas posibilidades e no de adiante que lle servía de referencia, menos a ANdrés que o chaval case se nos vai polo monte abaixo jajajajajajja Chegados á primeira caseta do Rubial esperamos uns polos outros. Aquelo era un festival de lucería baixando polo Rubial. Agora sólo quedaba subir un pouco ata o asfalto e despois carretera de Macedos ata a de Manolito onde tiñamos preparado un pequeno festín. 

José e Padrón jejeje

A baixada por asfalto, con noite pechada, e a 70 km/h indo a maioría a roda....eso non ten prezo. Todos a tope e ca carretera toda para nós. Luces a todo meter e tamñen con todo metido pedalear a muerte para chegar nun momentiño a Bertamiráns. Sinceramente pensei que nun momento iba a suceder unha desgracia despois de ver o afilador a 50 km/h de Carlos T. e Adrián....cadetes tendes que salir en carretera eh....e que Ángel vos enseñe algo de ciencia dos relevos jajajajja

Bueno despois de todo aparcamos as monturas na de Manolito e collemos sitio dentro para descansar e encher o bandullo. A fame apretaba e que ben comemos e bebemos, ese tinto de verano é a ostia.....ufff e a empanada, e os chicharróns, e o raxo....e que decir da tortilla con extra de sal?? ajjajaja  e con heladito final para a digestión que se preveía dura despois da chea que collemos ca comida, nada mais...jejejej Que ó día seguinte había xente que saldría en Carretera. 

Xa vou meter aquí unha mini crónica e xa cumplo do que dou de sí a saída dominical: ruta Noia - Serra - Valadares - Pino de Val - Pereira - Feiraco - Bertamiráns. 

Pois eso que o domingo quedamos ás 9 para salir en carretera Dabiz, Andrés, Ito, Ángel un pouco, e o que escribe. Desayunito en D.BUDI e arrancamos. Subimos neutralizados ata Macedos xDD e dende alí disparouse a cousa por San Xusto abaixo. Varios sustos na xornada de hoxe protagonizados por min, xa que o pe soltábaseme da cala facendo forza e ir a 75 e cun pe solo na bicicleta facendo malabares...non é moi recomendable....En Noia despedimonos de Ángel que subiría Vilacoba. O resto continuaría pedaleando cara a Serra e aquí o punto cómico cando un coche nos dí.... - HAI QUE COLABORAR EHHHH¡¡¡¡ Todo é pedir para a festa carallo jajajja, nós xa lle dixemos, -bueno vente para o ano a ver se hai algo jajajaja

Comezamos a ascensión do día con  7 km de puerto puntuables para a copa de montaña particular entre Andrés e Ito. Cada un deles cun entrenador e coche de apoyo que lle levaría fruta e bebida durante a subida jeje. Os dous foron gardando para esperar ordenes de equipo e atacar para saber quen se levaría o premio de hoxe....Chegou o punto e Andrés ataca, Ito responde. O cadencia de Andrés era a tope, a de Ito......xa sabemos todos jejejje pero cal é anosa sorpresa cando nos din que pactaron a chegada e para un a etapa e para outro o maillot. Qué risas dios....jajajajja A partir de aquí vento a favor e a voar dende Pino de Val ata a pereira a unha media (sin exagerar) de 42,3 km/h tirando en todo momento Dabiz e eu. Sensación moi chula. Na pereira paramos a meterlle un refrigerio e a ver o ben que rodaban as rodas en parado....con diferencia a de Andrés, Ito e a miña....maneiriña jejeje. 

Dende a Pereira dirección Negreira para afrontar a PESTOSIDADE da circunvalación con eses sube baixa continuos ata Feiraco, logo alto do Portanxil que non se disputou e baixada para as tabernas. Primeira, NY con tapitas extra e logo Chavián. Un gran domingo como sempre...

Bueno o dito, foi unha fin de semana moi divertida. Á xente que veu disfrutar con nós GRACIAS POR VIR¡¡ en especial ó cuñado de Carlos que pouco a pouco se vai facendo OEA. Á xente que non puido vir pois nada....os seus motivos terían outra vez será jeje

FOTOS EN FACEBOOK DA NOCTURNA

Un saúdo

...jorge...

RUTA OEA 2011 (ÚLTIMOS COLETAZOS)

O prometido é deuda. Crónica de outro domingo mais nas rutas OEA. Tomando o cafe como marqueses esperamos ó grueso dos oea´s que pouco a pouco se iban acercando. Hoxe como novidade duas novas promesas do BTT que nos acompañaron a sufrir, caer, rir, pedalear e penso que pasalo ben. Xente noviña con ganas e sen medo... jejeje

Comezamos a ruta dirección alto do Rubial para facer a segunda parte da marcha de novo xa que realmente é unha pasada...e para atar un par de cabos. A subida amena, barullando, comentando xogadas e saludando á xente dos balcóns. Xa no monte os colores cambiaban. Desta vez alargamos un pouco a subida e fomos pola parte larga para facer algo mais de quilometraxe. Unha vez arriba....a baixar¡¡ A trialera nova cada vez da mais xogo e está algo menos dificil pero ainda así é moi técnica. Desta vez cobrouse a vida de Suso....jajaja que atrapou alí onde moitos outros atraparon, pero bueno sen consecuencias aparentes...

Unha vez todos agrupados tocaba merendola. Rapaces lempbrade o importante de sair con comida. Unha fruta (plátano), barritas energéticas e cousas do estilo. Imprescindible. Logo do parón continuamos dirección Macedos polas novas trialeras...pero aquí houbo un grupo de rezagados e coa mala suerte que se perderon.....Suso, Isa e Sergio faltaban e xa iban ala no fondo e nada, non deron volta e quedaron perdidos no monte despois de indicarlle catro cousas. O resto continuamos directos ás trampas onde Carlos, o rapaz novo tivo un pequeno apuro cun cortao jeje e lego Andrés cunha raposeira....Andrés a horquilla non traga todo eh....

Unha vez en Macedos quedaba a parte nova de Pedre e logo Rañalonga cos seus camiños ratoneros e preciosos con algo de auga...pero sólo unha pouca...Alí nos estretivemos un cacho vendo como un tras outro iba pasando polo charquiño, vaia risas....Dende aquí directos hacia Altamira e as ultimas baixadas para xa chegar a Brión e punto de final ó día de hoxe cunha tapitas na de Filiberto. Con mais risas.

En fin. Día agradable, ruta acabada e o próximo domingo algúns dos OEA´S irán a Beariz a competir no campionato galego de duathlon de Montaña. O resto sairá coma sempre.

Un saúdo a tod@s

PD: REUNIÓN XOVES ÁS 21:30 NO AMERICANS.

...jorge...

RUTA OEA 2011 (RECORRIDO FINALIZADO)

Pois por fin¡¡¡ o recorrido da II MARCHA BTT OS ESFOLA ARRÓS - CONCELLO DE BRIÓN está perfilado. Aviso a navegantes.....ide entrenando....Non decimos mais...jejeje

O día amanecía cojonudo para a práctica da BTT e alí estabamos presentes uns cuantos. Andrés, Carlitos, José, Angel, Pato, eu, e dous amigos que so recordo o nome de un....Carlos creo.

Arrancamos dirección Bastavales para darlle o visto bo ó novo carreiro que descubrimos a semana pasada gracias a Tojo e que José xa tiña desbrozao....así da gusto coño¡¡ É un deses camiños con encanto, tanto encanto teñen que te fan ir ó chan xD pero sen consecuencias. Ademais outra cousa no pero auga.....bufff estaban os camiño cheos cheos. Algún ata se tirou a ela e todo....jajajajajjajaj

Logo de facer o primeiro tramo que tiñamos para hoxe diriximonos cara Pedre para poder perfilar o final da ruta pero vaia odisea chegar a ta alá....Chegados a un punto multiples camiños..., un deles cunha pendientaza criminal, claro está, non fomos por el...pero ó karma jodeunos é despois de dar voltas chegamos ó mesmo punto e o que é peor, xD tivemos que subir andando todo o camiño ata a cima do Rubial...José encantado e o resto.....bueno do resto mellor non falar....cada un levabamolo como podiamos e ca bici ó lombo pero ó final todos contentos cando chegamos á cima.

Unha vez arriba había fame e tamén ganas de fotos artisticas e bah alá nos puxemos a quitar fotitos ejjeje vaia risas co cortador de albondigas ajajajajjajajja. O caso e que ainda botamos alí un cacho xeitoso antes de afrontar a baixada do Rubial por onde iba a ruta OEA 2010 ata Macedos.

Arrancamos cara Pedre e alí debemos ter un gafe ou algo porque bumbaaa Juan pinchao. Aire de aquí aire de ala...ahora para arriba...ahora para abaixo....risas por aquí....e a roda sen hinchar, menos mal que nunca te acostarás sin saber algo más e nahh alí lle metemos unha mecha e ala, como Dios. Está claro que É TODO FÍSICA xD

Logo do altercado seguimos por camiño de ruta e solo decir unha cousa....ó final da ruta moi moi moi wapo e non se fai extremadamente duro. É parecido ó do ano pasado. E con auga bastante asegurada e sensacións fuertes tamén....jijijij.

O día non estaba completo e pummmm rebenton da miña roda de atrás. O carallo e nunca visto é ver como se meteu un pao dentro da camara¡¡¡ cuidao ehh Hai testigos...E nada cambiamos e para casiña sen poder desfrutar das tapitas. Unha mañan perfecta que facia tempo non había. OEA´S salide na bikeee non sabedes o que vos perdedes¡¡¡¡¡

FOTOS

Un abrazo a tod@s.

Un saúdo

...jorge...

PROBANDO RUTA OEA 2011

Primeira saída oficial dos OEA´S neste 2011. Faltaban algúns pero xuntámonos un bo grupiño. Na praza respirábase bo ambiente. Roupa nova para Suso y cia. Había moita carallada tamén comentando o que dera de si a entrada do ano....que sempre da xojo. jejejeje. Esperamos un pouko polo juvenil Oscarito que se quedou durmido e arrancamos que xa nos collería.

Hoxe non había discusión, o percorrido sería a primeira parte da ruta Oea 2011. A comisión de xuices do COI estába xa con papel e boli para apuntar detalles de todo....(xa falaremos dos xamóns eses...). Arrancamos direccion Os Anxeles e dende alí xa nos encamiñamos. Ata a igrexa de Batavales todo correcto. Jiji jaja, moi bonito, moi ben. Unha vez na igrexa xa cambian as caras...e os comentarios....jejejej. Xa empezaban a formarse grupetas e os cambios saltaban.

Seguimos subindo para poder encamiñaras primeiras baixadas...e os primeiros topetazos....

Primeiro un servidor que saltou por diante da bici....por ir demasiado amodo e despois Carlitos....SIIII, leedes ben, Carlos caeu, atrapouu jajajja pero está ben ehh que Andrés foi pronto a preocuparse por él. jajaja Seguimos baixando e había moitas papeletas para que foramos ó chan pero bueno ainda aguantamos. Desvío novo hacia o punto de encuentro numero 1. Un par de equilibrios, riachuelos, pedras, saltillos e ala. A comer algo. Alí vimos unha cousa que flipamos.....Desde cando os cans comen.......(mierda????) jajajajja

A verda é que nos flipamos....nunca tal viramos. Seino, é un pouco escatológico pero non se ve todolos días esto. xDDDD

A partir de aquí comeza a nova subida do Rubial. Diferente á do ano pasado pero mais divertida verdade???

Eso sí, algún que outro volveu atrapar por culpa de algunha pedriña que se puxo rebelde....o día estaba para eso, xa dixera Carlitos que iba traer o casco vello que tiña pensado caer hoxe...jejejjej e acertou.

Pero eso que de momento non hay día que non vaia alguén ó chan....miedo me da. Subimos en grupillos, cada un ó seu aire e con paciencia para chegar arriba e comentar a xogada e rajar un pouco de quen inventou de ir por ali.....xD As pedras quedaron xá marcadas coa cor OEA jejeje

Unha vez arriba uns tiraron por carretera para casa que era tarde e outros continuamos pola baixada da casa encantada. Cousa chula chicooooo, ainda que póñense de corbata de vez en cando sobre todo con algunha pedriña suelta...pero sen consecuencias. A casa encantada non defrauda. Pinchazo de Angel e 15 minutos de descanso. xD Logo seguimos e fixemos unha pekena variante na baixada para ir a dar directamente ás casas de Macedos e penso que vai ser o mais indicado....vendo o que se fixo de atrás.... Dende aquí para casiña que xa era tarde e a primeira parte da ruta queda bastante definida xa. E supoño que a xente quedou contenta co que lle tiñamos preparado....Ahora que fale o COI....jejejjeje

Está claro que a ruta vai a ser dura, xa o digo ahora, pero entrenando algo faise. Tamén o Soplao é duro mais se vai alá a proposito a facer a marcha xDDD O caso. Salud e suerte e a entrenar¡¡¡¡

Un abrazo a todos¡¡¡¡

...jorge....

P.D: fotazo

BUSCANDO CAMIÑOS RUTA OEA 2011 (IV parte)

(............)

Vaia mañán...si señor. Das que che deixan cun gran sabor de boca....increible é pouco. Saímos en montaña tan so 3 OEA´S e dous novos amigos en busca de camiños...O resto son uns señoritos e claro non fora ser que se pincharan cos toxos...que traballen os carneiros verda??? jejeje CABRÓNS.....que non vos escoitemos protestar eh.....co que traballamos hoxeee dios.....(ESPERO QUE O PASARADES BEN VOS¡¡)

A mañén comezaba cun pequeno cambio de itinerario para probar unha nova saída da marcha e bueno....non disgustou para nada. E moi agradable sobre todo para comezar a quentar para o que ven a continuación....José equipado ata os dentes co seu arsenal de siempre e os nosos amigos David e Sergio dicindo...¿pero que carallo tramarán...) Non sabían o que lles esperaba...jojojo

Subida tranquila hacía o empezo das novas trialeras co descubrimiento dun camiño que vai quedar chulisimo cando se traballe un pouco (Suso vai quentando a moto jeje) Que chulada. Eso sí quitamos mais polas hoxe que nunca....joooooder que incordio ainda que bueno quedou todo un pouco mais transitable...e O machte traballou para facilitar o paso de todos nos.

Pouco a pouco as caras que iba poñendo Sergio eran un puto cuadro....sobre todo vendonos subir ca bici ó lobo por esos sendeiros imposible que algunha vez encontramos jejje Ainda que eso sí unhas vistazas.....acojonantes. Foi nese momento no que nunha pekena escapada metin a roda de adiante onde non me chaman e pimba...pinchacarneiro....ca consiguiente torcedura de patilla de cambio, ainda que bueno non problem. Continuamos e como xa case estabamos arriba dicxemos...Trialera?? VAMOS¡¡¡ e hai que decir que está mais fácil que o pasado domingo....Vai quedar chulisima...A David encantoulle e a Sergio......bueno....Sólo pediu que lle reservaramos unha ambulancia para él. jejejje

Xa chegando abaixo pensamos en ir á trialera maldita e teño que decir que me encantou ainda que ten traballo alí....Pero vai facer as delicias de moit@s seguro e ten alternativa que é o importante tamén, estamos a todo macho xDDD. Alí vimos de novo a José en acción dándolo todo contra un eucalipto jejje (VIDEO EN FACEBOOK) e bueno pouco mais....Cada un para casa e ca sensación de que a ruta é unha pasada de momento....e vai a ser moi bonita....Ahora rematala e pista. GRACIAS POR ESTAR AHÍ¡¡

E Sergio.....David....esperamos que o pasarades ben....e xa sabedes que podedes volver cando queirades. Andando ou en bicicleta pasamos a mañán cunhas risas jeje

Un saúdo a tod@s

...jorge...

EN BUSCA DOS CAMIÑOS...

Pois neso andamos estos meses cando saímos os domingos ó monte. Andamos a buscar aqueles camiños, sendeiros, trialeras que fagan as delicias de todos os asistentes á proxima marcha OEA 2011.

O obxetivo era encontrar algunha trialera polo Rubial e bueno....pódese decir que a atopamos con MR José ó frente co seu equipo de expedición detrás e enriba. Espinillera, machete....bueno un espectaculo jejejej pero da moito resultado.

Ahí o temos en pleno proceso.

A mañán do domingo antes da cena dou para bastante e descubrimos unha posible trialera que deberíamos probar hoxe xa que a casa encantada botou contra nos toda a súa furia e mandounos un par de raios que nos deixaron temblando....xD O caso, hoxe día festivo aló vamos en dirección Rubial para probar a nova trialera e bueno, decir que está moi chula digan o que digan jeje É algo complicadilla pero nada, Kiko e Pato baixarona a ver se pasa o test con Dabiz e Alberto se algún día se dignan a vir....ejem.....

Se conseguimos facer un descenso como o que temos en mente seguro que fai as delicias de todos polo bonito e emocionante que vai ser. Logo da primeira trialera intentamos seguir en busca de novos camiños ainda que bueno.....non tivemos moito éxito ainda que intentar intentámolo dando voltas e mais voltas. Algunha que outra rotura houbo de patilla. O caso e que a ruta vai collendo forma e NON DEFRAUDARÁ a ninguén eso esperamos. Ide entrenando amigos e amigas do mtb porque os montes de Brión están esperando por tod@s e non son planos precisamente xDD

Sen mais despedirme e esperando xa polo seguinte día para sair. E a ver se pronto podemos contar cun trazado mais ou menos definitivo que sea de agrado de todolos membros do Club e quedar contentos. Un abrazo OEA´S¡¡¡

...jorge...

A cabeza non paaaaraaa!

Vaia domingo... frío frío e máis frío, sin chuvia, que era de agradecer, pero co monte mollao, típico destas fechas. Pero alí estábamos nas tetiñas ás 9:30 José, Fernando, Kiko, Andrés, Xulio e Oscarito que escribe. Despois de poñernos un pouco ó dia, e de abrigarnos ben, xa que o termómetro rondaba entre -1 e 0 grados, arrancamos, destino primeira parte da ruta hasta Pedre.

Non vou a decir nada, porque de momento queremos dictaminar secreto de sumario de por donde imos, pero os camiños... dan de si.. carallo si dan! as costas sobre todo. Nada, rodamos, vimos a obra de arte das cabras... que malladiño quedou o monte, así da gusto! disfrutamos das vistas entre a nevoa, e sube sube xa tamos en Macedos. Atacamos o Rubial por donde nós sabemos, e coronamos tamen donde nós sabemos. Paradita tecnica para avituallarse e oteamos o horizonte para intentar darlle unha volta de rosca ó asunto.

E baixamos para o outro lado, collendo un desvio secreto que eu non conocía, e encaramos a trialera super-técnica que tamos facendo. E eso xa... é fariña doutra saqueta. Iremos por partes. 100 metros antes de chegar á entrada da trialera, vai andrés e cae para o lado que ten mais barranco o asunto. Nada, deitouse un pouco, algo tocao do tobillo, pero foron mais risas que susto. E claro, unha vez chegados ó proyecto de trialera, Xulio viu aquelo... e como di el, "tiroulle" e xa viu fallos e movilizou a toda a cuadrilla para remover monte e poñela chula. E vaia si quedou chula... José deleitounos con outro invento del, as espinilleras para toxo, version 1.0 feitas por el, e a prueba de todo... jajaja


Dalle "o pro" unhas pasadas, e animanos ó resto a baixar. Vou eu primeiro porque a cabeza non para. e claro, parei, pero cain da bici... vaia hostia, collin por donde non era e xa se sabe... xDD pero nada, cain blandiño e "solo" deixei blanca unha pedra da trialera ca pintura da bike... ó final acabeina baixando e todo. Pero esto é unha anecdotilla comparado co que nos iba a mostrar Kiko ás 12:32 do 28/11/2010 nalgún monte de cuyo nombre no quiero acordarme...

Kiko: Esperade, que eu tamen lle tiro á zona esa
Xulio: Claro joder, si non ten nada, eu colloa pola pedra e salto, pero vos pasade polo lado e xa ta!
Oscarito & Cia: uiiii mira que eso aboia moito eh... ten cuidao!
K: a cabeza non para ahi vou!
X: pero non mires pa pedra eh! que ainda vas ir pa ela!
K: non oh, xa eu baixo, que sei por donde é

...............

E xa imaginades o final da historia... tanto mirar para a pedra, que acabou collendo un pedrolo descomunal pola parte mais alta, pero non solo eso, senon que cando viu que iba inexpujnablemente cara el, deuselle por desenganchar os automáticos e facer un invertido, e baixar toda esa altura ca roda de adiante e absorver todo o impacto ca zona prostática. A nosa cara era un poema, a del? un cuadro... pero aterrizou mais ou menos ben, ahora "solo" queda frenar. Fai ó mítico jesucristo, solta as mans do manillar e abreas en modo "abrazo del oso" e encarámase a un feixe de eucaliptos cativos que habia por ahi, e quedou encaramao, perdendose entre o monte... Non sei como describilo, pero ta de cheo nos 10 momentos que mais me rin na miña vida... jajajaja todos tabamos polo chan escarallandonos (eso si, sabíamos que non fora moito porque fora a pouca velocidad).

E nada, despois de ver o burato de 3x3 metros que abriu, volveu a intentalo cun par de webos e baixouna ben, é todo un campeón si señor. Fer tamén se animou mentres Andres mais José tomabano con calma e buscaban trazados menos bravos. Remítome ás palabras de Andres: "quero ver eu a algun OEA baixando por aqui..." jajajaja

Seguimos de trialeras, e mais trialeras, tirandolle a todas e chegamos a camiño coñecido. Despois xa seguimos tirando para casa que era tarde, e meténdonos por unha baixada nova para min, na conocía, e iba Andres diante, Fer segundo e eu detrás de Fer sin margen de maniobra... O caso foi que taba no medio un toxazo do país a altura da cara, e Andres esquívao, Fer dalle pa diante... e como se de un muelle se tratase, veu cara min a toda hostia, deume na cara, cerrei os ollos e hasta aquí puedo leer.

Sen vista, revirouseme o manillar nunha pedra ou algo asi, saltei porriba da bici (todo esto a 25-30 por hora) e fun arrastro uns 5 metros, dando con todo o lateral polo chan, pedras, etc. Quedei jodido alí no chan tocandome a ver que me doía. Case me pasa Kiko por encima. pero axudarnome a incorporarme todos os amigos e xa fixen parte: Rodilla, cadera, e cara como un colador sangrando polo toxo bravo, pero a cara solo é chapa. Ahora mismo e despois de poñerlle hielo, doeme bastante a cadera e a rodilla, a ver se vou ó medio mañan si me empeora. Pero cunha sonrisa na cara eh! jajajaja tp tou tan mal!

Parada para lavar as bikes na gasolinerae e tiramos xuntos para casa. A ruta vai collendo forma, as trialeras, o contorno global, todo... eso si, ultimamente apañamos algunha en cada salida, como se nota que o inverno saca o mellor e o peor do monte... jajajaj

Enga, un abrazo OEAS! A cabeza nooonnn paaaaaraaa! e pronto saberedes máis do tema da ceniña do domingo, que xa está ahi!

Oscarito ---

Ás veces sería mellor quedar durmindo na cama...

...porque o que lle pasou ó artista en cuestión, xa non ten nombre! jajajaja. A mañan presentábase normal, non chovía pero amenazaba, e eu (oscarito) tiña o reló atrasao e xa cheguei tarde, pero non foi dificil dar cos Oeas, levaban ritmo fuertísimo... jajaja. Xa tabamos no tremo Angel, Juan, Kiko, Andres, Pato, José, Fernando, Suso, un chaval novo que non me presentaron debido ó meu retraso, e Oscarito que escribe. Desto que me dou conta que me falta a moza (jory)... chamoa, que se quedou durmido... vamos, sempre liándoas!

Perfil da Ruta do domingo... (vaia desnivel!!)

Que si por un lado, que si por outro, que si hoxe temos que investigar a marcha pola parte de Macedos e todo aquelo... o final demos un pequeno rodeo para chegar ó bar taxi, e tomarlle o primeiro cafecito do dia, esperando por Jorge. Alá chega, e arrancamos todo bordeando a autovía da man de J.Furelos, e claro... pasa o que pasa, intentamos abrir camiños, rascamos un pouco as pernas, e decidimos seguir bordeando para poñer dirección Pedre. E chegou o maior remonte do día... bici ó lombo, e a trepar 100m pola parede aquela... pero qué risas!

Seguimos e claro, alí na entrada de pedre, que ten que pasa? que a autovía move moitos marcos, e por donde entrábamos taba medio cerrao... pero había un hueco por una especie de valo... vamos, que son medio metro de pedras do país para uns Oeas? pois vamos pasando un a un... primeiro bici despois animal, pasa Kiko e jory faille a broma de... "ai que te caes!" Pero pasou el... resbalou un pé... e canillazo que te criou!!! primeiro quixose facer o valentías, pero levantou o mallot... e vaia pelota de tenis tiña! Para a Casiña a poñerlle xeo e esperar a ambulancia! Conforme esperábamos... xa a cousa parecía mais controlada... e montarono na ambulancia (video para navidades... xD) e polo que sei a dia de hoxe ta ben, ainda non lle baixou o bulto pero non rompeu nada, foi unha hemorragia interna por romper algunha vena do golpe, pero doelle. E caeu o segundo cafecito do dia... e tocaba arrancar! qué pereza! hoxe o juvenil ta dando mais traballo que dios! xD uii... din Juan mais Andrés... que é ese sonido??? "diske hai campeonato gallego de enduro no rubial..." bueno pois haberá que ir a ver que tan facendo por alí! (non sabes? como os vellos cando lle pasa algo cerca das leiras que van alí a ver que se move jajaja)

Vimos algunha pasada a altura do primeiro desvío hacia a caseta indo polo asfalto, como sachan as cabronas! e tan facendo algun que outro camiño, haberá que ir botar un ollo... O caso, levabamos 10 min parados ali animando ó personal (algun de tanto que se quentaba ó vernos, xa quería atallar o monte...) e a rodilla de Pato empezou a pitar! (Prediction: Rain in 10 minits...) Bueno... pato! vai o carallo oh! que vai chover! bueeeeno.... E qué decir, eran 10 min despois, cando rompeu a chover... que meteu medo!!! qué sabio é! xDD

Retirada hacia Macedos... "e angel???" merda! perdeuse! nunca pode tar quieto! espero que chegaras ben, porque te chamamos e esperamos por ti un bo cacho ali despois pero nada, chovia moito e retirámonos, temos que poñerche un GPS!!! xD e despois qué decir... TOP SECRET: fixemos unha parte da marcha por un cacho de monte, e unha baixada chuliiiiiiiiiisiiiiima, qué gozada! piques entre todos (jodinte, andrés!) e despois volta para casa desde os Anxeles pasando pola gasolinera pa darlle un aclarado, que falta facía.

O final ainda se salvou o dia, que parecía perdido... e é que cada vez somos menos! temos a enfermería a tope! jajaja bueno, a ver se nos imos recuperando e volvendo con mais forza que nunca... si se me escapou algun detalle curioso avisademe! (e saludademe siempre). Un abrazo Oeas!

-- Oscarito