Mostrando entradas con la etiqueta los 10000 del soplao. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta los 10000 del soplao. Mostrar todas las entradas

viernes, 3 de junio de 2011

Soplao 2011

Hola lectores y demás corzos. Outro ano máis, ¿o último dun ciclo? que os OEA's se desplazan ata Cantabria a facer os 10000 do Soplao. Intentarei non ser pestoso na crónica... jejejeje

A expedición formábana Jory, Carlos, Andrés, Juan, Angel, Pato, Suso, Isa, Suso Beis e Oscarito que escribe... Unha furgalla de animales, puxo rumbo pola mañan, facendo as típicas paradas OEA, Carlos e Andrés fixerono en horario de funcionario, e eu, que tiña examen salín as 8 case... (por certo, aprobeino...jajaja). O viernes foi moi de relax, cun ollo posto sempre no tempo que iba a facer o sabado... O hotelito, unha pasada, de puta madre, solo que as paredes eran de papel de arroz... e Cabezón de la Sal moi ben engalanado para a ocasión o dia antes da proba, parecía que iba a haber ó dia seguinte unha proba do Tour... Pero vaiamos ó bonito: o sabado. ah! olvidabaseme, a dupla juvenil, entre preparar todo, tomarlle unhas por Cabezon de noite, etc... fomos ás 3 para a cama. Xa se sabe, "oea's novos e leña verde... todo é ir tarde pa cama!"

Pois ben, amanecimos todos ás 5:30, para prepararnos, que habíamos quedado ás 6 pa desayunar... pero aquelo mais que desayuno foi un cafecito e tira padiante. Comentarios cos amigos do Botafumeiros, que tamen se hospedaron no hotel, intercambiamos reglajes das bicicletas, telemetrías, etc, Poñemos rumbo cas furgonas a Cabezón, aparcamos cerquiña da saída, preparamos as monturas, ultimos axustes... e imos todos cara a salida! ("qué cedo imos! ainda quedan 20 min", "así mellor, que saímos diante, sin bichería", "metémonos por donde o ano pasao, e xa salimos bastante adiante...") SI... claro... para atrás de todo! mimadriña a de corzos que éramos! 5000 bikers decían por aí, (personas había menos). Todo estaba listo, bici, biker, ganas de pasalo ben todo o dia e... M150...

Pisssstoletazo de salida e arrancamos! que vos vou decir dos primeiros 20km's: pista ancha e sin enterarnos moito. Estaba todo petao de xente, non se disfrutaba moito entre polvo, toques con outros ciclistas, e ter que seguir un ritmo sin poder adiantar. Enfilamos o primeiro pico: o Soplao!... vaia merda! todo dios a pé! tivemos que subilo andando e facer de tripas corazón, ainda que na segunda parte da subida, en canto puidemos, subimolo na bici como bos oeas!

A todo esto, Angel diante, eu-carlos-susoB-pato, detrás juan-jory-andres, e detrás suso-isa. Tabamos ben repartidos! E nada, outrooo monte, o monte Aa... vaia planchas! cada un o seu ritmo coronamos, e despois, baixada wapa das que molan a Dios... jajaja e nada, así ibanmos roendo km's, xa con ganas de meterlle algo de comer... Ah! no paso dun rio seco, ante o clamor popular, vinme arriba e quixeno pasar enriva da bici, paseino, pero petei ca rodilla no manillar... en principio non me iba doer pero ibame pasar factura horas despois. 

E jiji-jaja chegamos ó avituallamiento grande. Bo tempo de momento, aguantaba, fallaron as previsións de Andrés. Reagrupamiento todos menos suso-isa que ían ó seu aire, despacito y buena letra. Tamos alí media hora de carallada (seica íbamos ben de tempo, e xa se sabe, había que aprobeitar todo o dia... jeje) arrannncamos! PATOOO!!!! vas pinchao! "nooo, vou ben!!" no, digo a roda da bici oh! "merda!" a darlle aire antes da subida ó Moral... e durante, houbo que cambiala, porque eso non tiña líquido dentro nin tiña nada jajaja. (bueno, tiña aire de cando Arconada tragou aquel gol.. JAJAJAJA quevaaa patooo que o digo de carallada!) ah, a todo esto, a bici de pato taba medio tocada, porque un "mecánico" fixo unha obra de arte axustando a trasmisión. Moraleja: a quien mal arbol se cobija... saltache a cadena.

Bueno, coronamos o Moral, un menos! na subida, xa nos cruzamos cos primeiros... vaia cracks!!! joder! Baixada suave porque viña xente en contra, e outraaaa vez entre risas e avituallamientos, tamos subindo Cruz de Fuentes! o ritmo era pachangueiro, pero todos estábamos bastante enteiros, asi que a rodar! Sufrimos para coronar os ultimos Km's como todos os anos... pero... oh sorpresa! cambiaron o recorrido, e baixouse para volver a subir... qué pestoso!!!!! meeekaaawen... joooder... e ainda porriba... Chuvia!!! andres acertou, pero fallou por 5 horas jajaja.

Ali nos tapamos da chuvia mais jorda (e de paso metimoslle uns membrilliños) e seguimos tirando, voooolvemos a baixar, vaia baixada! qué curvas! que velocidad! meeee mueeeero! que chulada si señor, pasamolo en grande! cada un ó seu ritmo, eso si, que as caídas taban al orden del día, (véase caída dun Botafumeiros, esperemos que te recuperes!). Eso, jiji-jaja, tabamos encarando a ultima subida: EL MORAL! pero esta vez... más pestoso que nunca!. Pero os oea's semrpe teñen un plan B, e como di o dito: a falta de atallos, buenos son los M150, Glucosport, Geles e todo ese tipo de material ilegal legal. Personalmente, paseinas PUTISIMAS pola rodilla, cheguei o ultimo na subida. Pero unha vez arriba, despois de todo o esfuerzo de todos, xa taba o soplao feito. E ollo, esto que digo tan facil de subir un monte aquí escribindo, haise que ver no sitio, porque son  4400m de desnivel, que nos caga un corvo.

Baixada a fuego, no, lo siguiente! Tabamos todos menos suso (que se retirou, pero o fixo moi ben ata donde chegou) e isa, que viña por detrás o seu ritmo. Hala vai! pincha Andrés! mais risas, e tocaba apurar que a noite taba enriva... ACOPLARSE!!! vaia comitiva montamos! a unha media flipante fixemos os ultimos Km's para entrar entre o aplauso dos pueblerinos. Ah! antes que se me olvide, gracias a organización, pa ser tantos (no meu gusto, xa sobrabamos moitos), non houbo moito problema, e a xente dos pueblos, unha pasada! animando todo o puto dia, viaselles moita cultura-biker, Gracias!

E nada, despois de tar un pouco pola meta intercambiando impresions, fomos cambiarnos, e ver chegar a Isa, que si que foi unha auténtica campeona rematando o soplao, e dando unha leccion de que con ganas e sufrimiento, calquer cousa é posible. Outro reto mais que acaba con éxito!

E poco mais, a volta... como todos os anos, de relax, pero con risas, con paradas moi bonitas, e intercambiando anecdotas! ah! que boa taba a sidreeeee!! jajajaja (e o rioja tamen! vaia deportistas!!!) a ver se vou colgando fotiños estes dias.

Conclusion!: outro reto-desafío mais que acabamos con éxito, 170km de nada... si señor. Ahora a seguir disfrutando todos da bici... e sobretodo!... SALUDADE SIEMPRE! CORZOS!!! veña un abrazo!!!!

Oscarito! --

martes, 8 de junio de 2010

10000 DEL SOPLAO; ahora en carretera

De menos a más y sin pasarse
Las comparaciones son odiosas, y comparar el Infierno de BTT con el de carretera igual, el ambiente es muy distinto, vamos que de los 3000 montañeros a unos 850 en flaca hay un mundo, y así todo, el público también menos, por hacer hasta ni hizo calor, 20 °C, cielo encapotado y esperando que no nos regase… por delante 220 kms, y la intención de acabar lo mejor posible…
… 8 de la mañana y al ritmo de ACDC salimos, una vuelta por los alrededores de Cabezón de la Sal para hacer los 10 primeros kms neutralizados a la “tranquila” velocidad de 32 km/h de media, la gente iba como un tiro, joe que aún queda un mundo pensaba , adelantamientos por derecha, izquierda, y casi por arriba y por abajo, alguno más que a cuchillo lo que lleva es toda la cubertería ... frenadas y sustos hasta la primera caída en el km 20, uno con el uniforme del Xacobeo en la cuneta, sangre en la carretera y el pobre más tieso que un palo atendido por médicos y guardia civil … bien empezamos …


"tócala otra vez"

… en grupo se rueda cómodo, y así van pasando los kms, un poco aburridos porque esta gente habla poco, eso si te remiran la bici de arriba abajo jeje y ademas los paisajes no son como los de montaña (ay! que dije no iba a hacer comparaciones) ... los primeros puertitos de 3ª van cayendo, los subo a mi ritmo y voy ganando posiciones, siempre la misma táctica, subir a ritmo, bajar lo mas solo posible para disfrutar de una carretera sólo para mí y ya en el llano unirme a otro grupo, cada pocos kms nos encontrábamos con el gaitero que nos amenizaba las mañana y al que aplaudíamos y le pedíamos la última de Bustamante o Shakira jeje … paso el primer control en el puesto 326 …



" el guarda - guarros "

… antes de subir los puertos de 2ª teníamos una sorpresa, 400 metros con un desnivel del 19 %, meter el 25, ponerse de pie y retorcerse como una serpiente para subir el “murito”, así para calentar mejor las piernas que se predecia lo duro… Ozalba y Carmona se suben cómodos, a ritmo, y sin enterarme ya llevo 110 kms en las patas, toca bajar y ser testigo de cómo uno se va contra la cuneta, por suerte no le pasó nada, la bici, bueno esa rueda delantera sí que no pudo acabar …


… ahora empieza lo bueno, estamos a 260 metros de altura, empezamos a subir La Palombera, 27 kms nos separan de la cima, 1000 metros más arriba, poco a poco, sin desgastarse mucho, entre arboles y curva va, curva viene, entre vacas pastando y público animando, rampas tendidas y algún falso llano que se agradece, hasta se abre la niebla y sale el sol en los últimos kms, corono en solitario, paso el control en el puesto 149 … pongo la pegata OEA en el cartel y hago un video, como algo y veo como sube alguno más muerto que vivo, venga que ahora es para abajo!!...


… y a bajar, alguna señora vaca por la carretera me hace frenar más por cortesía que por miedo, es su territorio y yo sólo soy un invitado, en el llano me junto con otro que tiene pinta de ir demasiado maduro, vamos a relevos porque el viento nos sopla de cara y aquí sufro un poco porque el maduro está a punto de caer del arbol y sus relevos son poco efectivos …

... mi colega se queda en un avituallamiento líquido y yo decido seguir, a lo lejos veo un grupo más grande y trato de cogerlos, joe! 10 kms de persecución con el viento en contra pero los pillo, eso si, llego petado petado, así que a chupar rueda, que ya iban 185 kms y esto era novedad para mi cuerpo…
…. y así, poco a poco, un poco a relevos, un poco esperando por alguno que se descolgaba en los repechos subimos el último puerto de 3ª, de la cima a meta 15 kms que se hicieron como si nos nos doliese nada, como si acabásemos de salir…



… al final 07h: 34 min, 29 km/h de media, el 172 de la general, y con la sensación de que no ha sido para tanto jeje, puede sonar a sobrado pero si lo comparo con lo que había sufrido en la de montaña 15 días antes esto fue un paseo jeje eso si los kms hay que hacerlos, mas rápido o más despacio los 220, los puertitos y puertos no te los quita nadie de las piernas…

muchas risas y mucha música
dabiz

lunes, 24 de mayo de 2010

LOS 10.000 DEL SOPLAO Y LOS OEA

"corre corre, que xa caerás de maduro"


-"Aquí estamos, en Cabezón de la Sal, os OEA´S dispostos a facer os 10.000 do Soplao¡¡ pero agora tiramos para Santillana del Mar a beber unhas sidriñas jeje" Pato BBC


INTEGRANTES DA EXPEDICIÓN Ó SOPLAO:

Dabiz (claro vencedor con merecido premio) FINALIZADO
Alberto (sempre ahí) FINALIZADO
Suso (fortaleza mental) FINALIZADO
Pekeno (ánimo, intentouse) CASI FINALIZADO
Oscarito (compañeiro de fatigas) FINALIZADO
Angel (non é de temperaturas fuertes) CASI FINALIZADO
Juan (ó final caeron de maduros jeje) FINALIZADO
Pato (escapado¡) FINALIZADO
Fernando (compañeiro) FINALIZADO
Carlos (ganador de retos, perdedor de apostas jejeje)
FINALIZADO
Jorge (impresionado e moi feliz)
FINALIZADO
Susana (a disfrutar da zona)
Cármen (tamén a disfrutar)




Ola amigos oea e demais lectores. Pois si, aquí estamos, de volta do inferno, e foi literalmente un inferno polo calor que fixo, iso foi o peor de todo. Con barro será duro pero con sol......
En fin, intentarei facer unha crónica para tódolos públicos para que así os mais atareados non poñan escusas de que si a crónica e moi larga, que si tal que si cual....jeje

Saímos de Bertamirans ás 11 da maña mais ou menos, destino Cabezón de la Sal. Cargamos as bicicletas con un pouco de retraso. O camiño de ida foi tranquilo. Paramos a comer en Luarca. Algúns probamos as fabes outros algo mais livianiño. Demos un paseo polo aparcamento para estirar as pernas e baixar a comida e continuamos. Polo camiño ibamos entretidos cos coches que pasaban e tamén cos muñecos das obras...aínda que algúns non eran muñecos e reaccionaban jeje.
Chegamos a Cabezón. Vaia ambiente...nunca tanta xente vira rodeando unha marcha...Todo perfectamente organizado. Case sen colas para recoller os dorsais e eso que eramos 3700 persoas. Recollémolo dorsal e tiramos cara a pousada onde nos hospedariamos ainda que de paso fomos a coñecer Santillana del Mar, moi fermosa por certo. Alí quitámonos unhas fotos e demos un paseo polas súas calles coma un equipo todos uniformados. Tomamos unha botelliñas de sidra e arrancamos para o hotel a instalarnos e cenar.
Unha vez na pousada xa nos relaxamos. Era moi chula. Distribuímonos por habitacións e preparámonos para a cena. Cenamos algo (lixeiriño.....) e tomamos unha cremitas ata que o dono da pousada nos mandou durmir.
Durmimos como poidemos e ó día seguinte ás 6 da maña estábamos desayunando, moi completo por certo. Chegou o momento, arrancamos para Cabezón xa que estabamos a uns 10 km e tomamos posicións na liña de saída. Estaba todo cheo de xente. impresionante ver ós 3000 ciclistas....foi moito....Traca de petardos e veña¡¡ ala vamos. Os OEA´S como sempre ó seu ritmo, aínda que desta vez igual foi un pouco lenta demais jeje. nos primeiros km houbo moitas caidas, unha pena que a xente saia tan tola....Xente polas cunetas que daba pena velas, algún co brazo roto...outro a nariz fracturada., cascos rotos.... a verdade e que moi jodido, pero bueno a nos non nos pasou nada de nada, eso era o importante.
O tempo ia pasando e apareceron os primeiros montes importantes. O primeiro sería o Soplao. A subida era como subir ás Antenas mais ou menos....cunhas vistas moi chulas das serpientes que os participantes facían polos camiños. O sol petaba xa a estas horas unha barbaridade. Repoñemos líquidos no avituallamento do alto do Soplao e comeza a baixada, moi chula por certo, que nos levaría de camiño ó monte Aa. Sempre que pasábamos por algunha aldea ou pobo eso era impresionante, todos a animar, a aplaudir, a darche o que quixeras....de todo¡¡ impresionante.
A subida do monte Aa foi a mais empinada con rampas de un 25 % bastante longas e que facían ir atrancado de todo casi. Algo que nos chamo a atención foi que moita xente á mínima xa bota pe a terra e ala....Despois da subida descenso e preparándonos para o fuerte do Soplao: O Moral, Cruz de Fuentes e de novo o Moral. Foron os mais duros de todos. Picos de 1000 e 1300 metros que estabas subindo durante 2 horas seguidas a 7 ou 8 por hora.....Un sufrimento. Antes de subir o Moral tocaba o avituallamento grande onde comemos e descansamos un pouco. Non nos chegaban as mans para carrexar tanta comida...Logo dun merecido descanso arrancamos, dicir que Dabiz, Pato, Suso e Angel xa iban diante. Arrancamos a subida do Moral cada un ó seu ritmo. A calor era insoportable ás duas da tarde...había moita xente que se tiraba nas beiras a descansar, outros andando....e neso que xa vemos ós primeiros baixar. Foi incrible ver como pasaban...sobre todo os dous primeiros. Unha autentica animalada. bufff e a nos aínda nos quedaban case 80 km...en fin...seguimos co noso e nada despois de subir tocaba baixar de novo volver a subir o monte mais largo. Uns 15 km de subida infernal...Arriba no avituallamento repuxemos forzas e líquidos. Nunca tanto na miña vida bebera....bufff. A baixada hasta subir de novo o Moral impresionante....mimahhh 72 km/h de máxima. Curvas chulisimas unha detrás da outra como as das subidas a puertos. E por fín a última subida. O moral de novo pero esta vez pola outra cara. Que suplicio....Aquí estaba xa o punto de corte e donde moita xente se retiraba. Nos continuamos todos salvo o pekeno que se retirou na primeira subida ó soplao e Angel que se retirou na subida de Cruz de Fuentes. O resto reagrupamonos arriba do Moral para facer a ultima baixada a tope e todos xuntos entrar na meta de Cabezón de la Sal onde nos esperaban o resto de OEA´S e unha cantidade de xente enorme....A entrada triunfal cas bicicletas en alto¡¡

Unha vez acabado pois tomamos o platiño de pasta que nos ofreceron e despois fomos para a pousada para ducharnos e cear. Na cena comentamos todos un pouco que tal nos fora e tal Estabamos rebentados pero aínda así os tres toliños: Dabiz, Oscarito e Jory arrancamos de marcha para Cabezón. E non estivo nada mal.

Á maña seguinte arrancamos de volta cunha satisfacción de ter conseguido o obxectivo do ano. Comemos en Mondoñedo e chegamos a Bertamiráns a eso das 5 e media cunhas cariñas.......jejej

Pois esto foi o que dou de si o Soplao 2010. Espero repetir e que sexa con mais OEA´S xa que esto e unha animalada¡¡¡

PD: sei que esta bastante resumido pero algúns detalles xa iran aparecendo nos comentarios. E as fotos pois que as vaian pasando ou qe as poñan xa na entrada.

Un saudo a todos e NORABOA a todos.

...jorge...