FIN DE SEMANA OEA INTENSO

Hola chavalada¡¡¡

Qué¡, xa descansastes da crono, nocturna, partido de España....?? Vaia finde eh.... A verdade e que foi intenso intenso, e moi positivo. Vamos por partes xa que foron varias as citas dos OEA´S. 

1. XC CASTRO BARBUDO (TARAGOÑA) Open Galego XC
2. IV NOCTURNA OEA
3. I CRONTRARRELOJ CASTROFEITO by Suso Beis.

XC CASTRO BARBUDO (TARAGOÑA) Open Galego XC

Pois a fin de semana comeza en terras do Barbanza, mais concretamente en Taragoña, mais concretamente no monte do Castro Barbudo. Era a primeira vez que se organizaba unha proba de rally neste circuito e quixeron facer un recorrido técnico técnico e..... conseguirono. Personalmente, algunhas das baixadas vinas demasiado perigosas, sobre todo a que baixaba dende o alto do monte unha vez que chegabas arriba de todo. Esas pedras con escalóns, esas baixadas sen apoyos, pffff. Pero bueno era o que había. A subida larga e tendida sen complicacións. 

Logo das voltas de recoñecemento, pasamos os momentos previos á competición. Bici ok, Taboada ok, eu ok, parrila das sardiñas e GOOOO¡¡ Vaia saída. a verdade e que sairon todos coma tiros e o meu non son as saídas tan fuertes....


As primeiras voltas foron algo complicadas debido á cantidade de xente que había polo trazado e que facían as voltas bastante pesadas. Pero pouco durou a festa xa que na segunda volta e nunha das zonas mais complicadas sufrín unha aparatosa caída ó bater coa rodilla esquerda contra unha pedra. Son desos golpes sen ferida pero que dan no oso e pfff alí quedei 5 minutos ou mais sen poder mover a perna. Gracias á xente que me axudou a moverme ;) En quente parecía que a dor pasara e volvín arrancar cunha rabia.....e case caio de novo. Por eso me dixen, calma, que hai que acaabar, as carreiras son moi longas..... O dito. Seguín correndo e co obxetivo de manter a 3ª posición que volvera a conseguir. Cada vez o circuito estaba algo mais traballado e xa se conocían mellor as baixadas pero ainda así.... 

Quero aproveitar dende aquí para mandarlle ánimos a Nando que nesta carreira sufriu unha caída moi moi aparatosa e tivo que ser trasladao ó hospital. Por suerte O CASCO fixo o seu traballo e agora esta na casa, eso sí, todo escarallao.... pero sen nada roto. USADE O CASCO SIEMPRE¡¡¡¡¡ 


Continuo, na última volta sentinme algo mais fuertes que nas anteriores e dixen, ala vou, a dalo todo, e con moita cabeza subin o ritmo nas subidas e controlei nas baixadas cando de supeto na ultima subida vexo ó que iba 2º clasificado, Borja de Castro Barbudo. A verdade e que se coñecía o circuito como a palma da súa man e vaia carreira que fixo, si señor¡¡¡ Noraboa. O dito, vino, e dixen a por él. Conseguin adiantalo e separarme de el o necesario para entrar na meta en 2ª posición e rematar enteiro de corpo e bike.

Por outra banda Carlos T desta vez non rompeu nada na bike BIEN¡¡¡¡ peroo as súas mans non aguantaron a presión e tivo que abandonar polo dolor que lle causou a opresión dos nervios da palma da man.... De todas formas, ánimo. Xa vos contará el que tal.

E como non darlle as gracias a SUSO BEIS por vir a vernos, sempre dá ánimos ver a xente do club animando...

 IV NOCTURNA OEA

Sábado 30 de Xuño, 21:30 horas, presumiase unha chegada por uns minutos tarde pola miña parte (Pekeno) xa concienciado do tipico vacile almendrao! sempre a esperar por ti ! Chego ao NY  e atopomo co Presi, a bici do presi e...Martín !!! Pensando que a xente non fora ben avisada revisamos mensaxería OEA e todo estaba ok, confirmado por Kiko que estaba a tomarlle unha coa familia e que non podía vir porque tiña que traballar ao dia seguinte. Chamada Jory para saber se viña e a Suso de que si queria que dera a volta que probablemente por falta de asistencia se cancelara a IV Nocturna OEA...ao final salimos o Presi, Jory, Oscarito (hai que mercarlle un reloxo), Suso Beis mais eu, Pekeno en direción ao monte OEA tamén coñecido como o Rubial ! A leria comentando os diferentes porque? da falta de asistencia, uns que si por pereza, outros que para descansar para a esixente crono do día seguinte....todo teorias. A todo esto, a rodilla de Jory era case tan grande como a súa cabeza...Imos pasar o detalle de que cazamos a varios OEAs de tapitas jajaja.

Encaramos a subir pola estrada ata Gundín onde chama Pato que seica nos colle no baixo do Rubial e que el sube directo ata Macedos. E así foi, empezamos a subir, a noite xa se botara enriba de nos e nesto a súa Presidencia pincha de diante (vaia asco de cubertas seica jejeje) e nesto, vemos unhas luce...moi raras nunha noite como aquela, Oscarito escondeuse detrás de Suso, pensando o peor, vemos aparecer eses cabalo de 29 que ten Pato !!!!. Subsanamos o problema do pinchazo e veña para arriba !!! O certo é que ese asfalto faise pestoso! Eu funme probando un pouco a ver como imos de forzas e se dou controlado a respiración. Pasado o peor e xa llaneando, escoito como se moven por detrás ! Non se sabe moi ben como, din que hai espíritos soltos que as noites de verán pasado o día de San Xoán, eses espítiros cébanse cos bos ciclistas coma min e claro...estes espíritos vagantes que son os cadáveres das 3 marchas OEA empuxáronme ao arró e arrastraronme a faciana polas pedras !!!! Esa é a versión oficial, aínda que a realidade foi que Pato e Suso viñan a por min, e por pintala mona Sprinto e miro para atrás a "ver" por onde veñen, e cando miro para diante...plas! ostiazo no arró (fixen honra ao nome co Club)! Levantome cagando leches, Suso así que alumea para min asustase...todo cortado por brazos, pernas e pola mira fermosa cara ! Unha lavada e como novo ! Risas dos presentes e para arriba a sacar as fotos oficiais !(Jory subeas). Todos a baixar polo monte, menos eu que por medo a matarme outra vez baixo polo asfalto. Deberono pasar moi ben porque cando baixaron, o Presi fai unha delicatesem de pasada polo exterior con cruzada incluída ! Baixada rápida polo asfalto ata o primeiro Bar aberto, onde eu me fun cambiar, unhas cocacolas e para a casiña, que hai que descansar que ao día seguinte tiñamos a I Crono Suso Beis, a cal vos relatará Oscarito !!!

Fdo. Pekeno


I CONTRARRELOJ CASTROFEITO

Bos medio-días a todos corzos! Recollo o testigo do meu compañeiro PekenoSaltón e vou intentar narrar a experiencia da 1ª Contrarreloj Castrofeito, que corría da man de Suso Beis.

Os invitados eran moitos, e fletamos diversas furgallas de autónomos para ir cara alá. Algún como Angel non se debía ver cheo que foi en bici ata alá pa ir quentando. Entre pitos e flautas, e aparcar e desmontar, e risas con uns risas con outros, vaisenos a cousa a casi as 11. O tempo era perfecto, nublado, así que a nadie lle iba a saltar o termostato polo clima.

Formamos pelotón do que falta Jory que por caer non estaba operativo, así que levou a furgalla de apoyo no que sería a volta de quecemento/recoñecemento do trazado argallado por Suso. Casi todos ibamos memorizando as pendientes, os cambios, o vento, etc. Eu disfrutei moito de rodar así casi 20 tipos con furgalla de apoyo detrás. Parecíamos un peloton UCI PRO-TOUR.

Un total de 18 km que ben se poden resumir en 4 sectores: o primeiro de llaneo picando para abaixo moi moi rápido, para coller un cruce que nos leva a unha zona de 2 repeitos de potencia cortos. A terceira parte ata chegar á subida un pouco rompepiernas e despois un colofón de 3km de subida tendida para acabar na rotonda.

Sin máis que comentar, porque cada un faríao ó seu ritmo dentro de estar mais ou menos entrenado. Eu non estaba moi entrenado a verdad, pero o trazado íbame moi ben a como son eu. O resto? mellor mirar os tempos:

Clasificación General: 1º M.Prado, 2º SusoBeis, 3º Oscarito,
Angel, J.Rouco, Mon, Sergio, Ito*, Panchito*, Pato, C.Taboada, Andrés, Carlitos*, Pekeno*, Carlos, M.Vilacoba, Su Presidencia.

Algunha que outra sorpresa tanto positiva como negativa que non vou entrar a valorar... jajaja eu vou falar por min e digo que me jode que se me escapara Suso por 14seg. Prado foi unha apisonadora sin rival, cun tempazo. Hai moita xente na zona media da táboa o cal indica que andamos todos moi parexos de nivel.

En Cat A Sub-35: Oscarito-Mon-Sergio
En Cat Máster: M.Prado-SusoBeis-Angel

E despois de intercambiar impresións, coller aire, e gardar as bicicletas... a encher o bandullo! Vaia picoteo que nos tiña reservado Suso, con boas vistas e un tempazo, así da gusto facer eventos!! Gracias ós de fóra por vir compartir a mañá, e gracias a SusoBeis por prepararnos algo tan tan chulo, que creo que que se vai convertir nunha fija no club.

Un saludo a todos e a darlle ó pedal!!! (Carballo se acerca...)

Oscarito! --

III CRITERIUM OEA 2012

O calendario de eventos OEA comezaba para este ano 2012. O Criterium OEA xa estaba aquí para poñer a prueba os motores diesel e gasolina dos asistentes que como siempre tivo representación de Cabras (Anxo e Miguel), do Club Ciclista Padronés (Manuel Ces) e dos OEA´S como no. Acudimos en masa como debe ser, xunto con Susoisa, con Isa, o seu can....e incluso algún Ultreia apareceu por ali a botar un ollo jeje

A mañá era fresquiña pero nin de coña facía tanto frió como os días anteriores. 09:30 HORA ZULÚ e desayunando no N.Y. para o que iba ser unha mañá apretando o collón, cada un contra o que podía. Arrancamos dirección San Marcos polos camiños de sempre, uns en bicicleta e outros por problemas de logística, en furgoneta e coche. 

Unha vez en camiño o ambiente era distendido e de bo rollo. Incluso foi un día de probas para o noso Presidente, que fixo un bo test da epic 29´´. A ver como queda a cousa, pero houbo feeling jejeje. Seguindo co quecemento, afrontamos a subida ó monte San Marcos. Uns seguían co ritmo pausado, para non gastar forzas e outros lanzáronse á aventura e a quentar as perniñas. 

Unha vez que estábamos arriba todos e todas preparamos a lista de inscritos e demos un pequeno repaso ás instruccións do criteriu para que todo o mundo soubese o que había. Voltas á un circuito de 1,23 km, as dúas primeiras non eliminaban e as seguintes, o último que pasaba pola línea de meta quedaba eliminado. Simple.

Preparados para a saída cada un collía a roda do seu posible contrincante, a rodar e a facer km´s. Decir que o circuito estaba perfecto. A subida rodadora e con espacio suficiente para adiantar, e a baixada, despois de dúas ou tres pasadas xa estaba cun carreiriño feito que permitía baixar algo máis seguro en cada volta. A idea de sempre do criterium era o de facer algo diferente e que servira para probarnos entre nós, e que cada un se exprimise todo o que puidera, e dou fe que todos fixemos un gran esforzo. Os postos mais retrasados estiveron ocupados por José, o Presi por pinchazo, Manuel, Pekeno, Miguel.... e entre eles deron as voltas que puideron e quixeron. 

Logo en postos intermedios e con piques mais que interesantes estaría o duelo Pato, Andrés.... jejejeje e o de Suso Beis (M-30) co noso novo portento de M-50 Juaán¡¡. Cómo me gustaría estar vendo volta tras volta a estos dous. Suso tirando case sempre e Juan un oso moi duro de roer coméndolle a moral pouco a pouco ajjaja. Decir que ó final o m30 puido co m50. 

E nas posicións de cabeza viñeron os vikingos a asaltar o criterium. Como cabecilla da expedición Anxo, que xa sabemos todos o pouco que lle gusta esto de competir e vir jodernos podiums jajja, e por outro lado Ces, ese home largo coma un día sen pan que foi chamado polo manager das cabras para vir asaltar o barco OEA. Os rivales estaban claros, e sólo nos quedaba dar voltas e voltas intentando controlar movementos do contrario e aguantar. ó principio todo iba perfectamente e intentei marcar un ritmo semi alto de carreira para ir cómodo, ó cal se acomodaron perfectamente e ese ritmo mantivose varias voltas ata que a nova montura pilotada por min, comezaba a dar fallos na transmisión. Primeiro o desviador, que non subía a plato e logo na seguinte volta a cadena xa me saltaba para fora do plato pequeno o que me fixo parar para colocala ata en duas ocasións (ó acabar daríame conta que a biela dereita se me afloxara). Está claro que esto condicionoume na carreira moralmente e físicamente, pero para nada son excusas. Intentei manter un ritmo alto para que Anxo non se me achegara e para intentar volver a ver diante a Ces pero xa era imposible e non me quedaba outra que felicitar ó campeón do Criterium de este ano. E ainda que os vikingos conseguiron asaltar o barco pois como bos anfitrions démoslle unha boa papatoria para que polo menos non digan que somos mala xente. jejejje

Ó finalizar veu o bo, a comida que lle metemos alí arriba con empanadas, pizzas e a bebida que tan ben nos sentou a todos e todas. Aparte de poder confraternizar e botar unhas risas comentando as xogadas do día. Disfrutando das dúas rodas e de xente que goza co mesmo ca nós. 

Pois o dito, gracias por asistir  un ano mais ó criterium OEA que esperamos fora do voso agrado e invitarvos á 4ª edición. 

CLASIFICACIÓNS¡¡

1º Manuel Ces (Padronés)

2º Jory (OEA)

3º Anxo (As Cabras)

4º Suso Beis (OEA)

5º Juan (OEA)

6º C. Taboada (OEA)

7º Carlos D. (OEA)

8º Ángel Porto (OEA)

9º Manuel Pato (OEA)

10º Andrés (OEA)

11º Panchito (OEA)

12º Miguel (As Cabras)

13º Necho (OEA)

14º Sergio (OEA)

15º Pekeno (OEA)

16º Adrián (OEA)

17º Manuel V. (OEA)

18º Presidente (OEA)

19º José (OEA)

"El éxito es hijo seguro de la perseverancia y firmeza en el trabajo"  |||  JoRy ||||  Saúdos

I KDD BTT OS DO MONTE BRAVO

Perfil do recorrido desde Bertamiráns ida e volta

VIDEO FINISTERRE OEA 2011

Este pasado fin de semana o C.C. OS ESFOLA ARRÓS case ó completo, fomos ata Finisterre como pistoletazo de saída a este novo ano. Pasamos un día increible tanto de tempo como de risas. Nestes casos unha imaxe vale mais ca mil palabras por eso....

VIDEO FINISTERRE OEA ;)

"El éxito es hijo seguro de la perseverancia y firmeza en el trabajo"  |||  JoRy ||||  Saúdos

III NOCTURNA OEA

"A la luz de la luna...."

Perfil de la nocturna 2011

Ola chavalada de la noche¡¡¡ Xa recuperastes os niveis de adrenalina que perdemos o sábado de noite polo Rubial?? jejeje. Gran nocturna a de este ano.

Toda a chavalada na praza

O super foco de Suso¡

Kdd ás 21:30 na praza das Tetas para mostrarlle á xente do lugar as nosas máquinas tuneadas, vaia espectáculo.... Pouco a pouco iban chegando bicis e ciclistas...A maioría con luminaria tipo linternas e tal, total para un día...., pero ahora sí, os que mais se curraron o tema foron os cadetes e Suso G. jajajajja. A chavalada levaba de todo ata un foco destos de iluminar os coches polo motor, que grandes, e que decir de Suso G., Alí o vemos chegar ca súa scoot, cun foco diante que servía de faro en Fisterra, que burrada, eso sí todo cunha instalación moi profesional. Daños colaterales? a tremenda batería que tivo que levar que eso cuidaoooooo como pesaba a cabrona.....su puta madre maaachooooo xD

A santa compaña....

Fotogarcías de rigor e arrancamos por Bertamiráns arriba vendo as caras de incrédulos dos viandantes....pensando....a onde irán estos a estas horas....mira que colgaos....se tiveran que ir traballar non iban.......etc etc etc. Nós o noso e saludando jeje. Parada técnica na gasolinera e seguimos rumbo Rubial. Todos tiñamos unhas ganas tremendas de prender xa a lucería pero había que conservar e cada un iba maquinando a súa estrategia....e así chegamos a Macedos despois de levar algún que outro susto nas baixadas e como di o outro "Fe en dios e ferro a fondo" 

Encaramos a subida do Rubial por asfalto como é tradición e paseniñamente ascendimos. Debo decir que houbo moitos piques na subida xD  xente salta á mínima ehh, e non direi nombres jejejeje. pero as rampas finais xa se sabe....poñen a cada un no seu sitio. Pouco a pouco fomos chegando á cima do noso Rubial e dende alí contemplamos as maravillosas vistas que había gracias a que estaba todo despejado...qué pasada ver todo dende alá arriba....A verdade e que estaba chulísimo. 

Colleuno o radar (tamén foi o único) jeje

Vistas de Stgo dende o Rubial

Metémoslle un pequeno avituallamiento e ahora viña o "BO" a baixada. Algúns preferiron non arriesgar as súas vidas e decidiron baixar por asfalto pero o resto iríamos polas pistas que eso si que mola....Qué autentica pasada, a verdade e que a experiencia bufff sobretodo porque non ñe que tivéramos ahí unhas luces que iluminaran todo o monte e eso axuda a que a adrenalina se disparase Todos pensábamos....como apareza algo no camiño.....vaia ostión nos imos meter amigo....jejejje pero ainda así o que mais e o que menos baixou confiando nas súas posibilidades e no de adiante que lle servía de referencia, menos a ANdrés que o chaval case se nos vai polo monte abaixo jajajajajajja Chegados á primeira caseta do Rubial esperamos uns polos outros. Aquelo era un festival de lucería baixando polo Rubial. Agora sólo quedaba subir un pouco ata o asfalto e despois carretera de Macedos ata a de Manolito onde tiñamos preparado un pequeno festín. 

José e Padrón jejeje

A baixada por asfalto, con noite pechada, e a 70 km/h indo a maioría a roda....eso non ten prezo. Todos a tope e ca carretera toda para nós. Luces a todo meter e tamñen con todo metido pedalear a muerte para chegar nun momentiño a Bertamiráns. Sinceramente pensei que nun momento iba a suceder unha desgracia despois de ver o afilador a 50 km/h de Carlos T. e Adrián....cadetes tendes que salir en carretera eh....e que Ángel vos enseñe algo de ciencia dos relevos jajajajja

Bueno despois de todo aparcamos as monturas na de Manolito e collemos sitio dentro para descansar e encher o bandullo. A fame apretaba e que ben comemos e bebemos, ese tinto de verano é a ostia.....ufff e a empanada, e os chicharróns, e o raxo....e que decir da tortilla con extra de sal?? ajjajaja  e con heladito final para a digestión que se preveía dura despois da chea que collemos ca comida, nada mais...jejejej Que ó día seguinte había xente que saldría en Carretera. 

Xa vou meter aquí unha mini crónica e xa cumplo do que dou de sí a saída dominical: ruta Noia - Serra - Valadares - Pino de Val - Pereira - Feiraco - Bertamiráns. 

Pois eso que o domingo quedamos ás 9 para salir en carretera Dabiz, Andrés, Ito, Ángel un pouco, e o que escribe. Desayunito en D.BUDI e arrancamos. Subimos neutralizados ata Macedos xDD e dende alí disparouse a cousa por San Xusto abaixo. Varios sustos na xornada de hoxe protagonizados por min, xa que o pe soltábaseme da cala facendo forza e ir a 75 e cun pe solo na bicicleta facendo malabares...non é moi recomendable....En Noia despedimonos de Ángel que subiría Vilacoba. O resto continuaría pedaleando cara a Serra e aquí o punto cómico cando un coche nos dí.... - HAI QUE COLABORAR EHHHH¡¡¡¡ Todo é pedir para a festa carallo jajajja, nós xa lle dixemos, -bueno vente para o ano a ver se hai algo jajajaja

Comezamos a ascensión do día con  7 km de puerto puntuables para a copa de montaña particular entre Andrés e Ito. Cada un deles cun entrenador e coche de apoyo que lle levaría fruta e bebida durante a subida jeje. Os dous foron gardando para esperar ordenes de equipo e atacar para saber quen se levaría o premio de hoxe....Chegou o punto e Andrés ataca, Ito responde. O cadencia de Andrés era a tope, a de Ito......xa sabemos todos jejejje pero cal é anosa sorpresa cando nos din que pactaron a chegada e para un a etapa e para outro o maillot. Qué risas dios....jajajajja A partir de aquí vento a favor e a voar dende Pino de Val ata a pereira a unha media (sin exagerar) de 42,3 km/h tirando en todo momento Dabiz e eu. Sensación moi chula. Na pereira paramos a meterlle un refrigerio e a ver o ben que rodaban as rodas en parado....con diferencia a de Andrés, Ito e a miña....maneiriña jejeje. 

Dende a Pereira dirección Negreira para afrontar a PESTOSIDADE da circunvalación con eses sube baixa continuos ata Feiraco, logo alto do Portanxil que non se disputou e baixada para as tabernas. Primeira, NY con tapitas extra e logo Chavián. Un gran domingo como sempre...

Bueno o dito, foi unha fin de semana moi divertida. Á xente que veu disfrutar con nós GRACIAS POR VIR¡¡ en especial ó cuñado de Carlos que pouco a pouco se vai facendo OEA. Á xente que non puido vir pois nada....os seus motivos terían outra vez será jeje

FOTOS EN FACEBOOK DA NOCTURNA

Un saúdo

...jorge...

TEST MARCHA OEA 2011

quetal amigos, son oscarito e vou facer por primeira vez unha crónica que non sexa un coñazo pa leer... xDD

Quedamos ás 9:00 na carballeira pa facer a ruta da Marcha, e as 9:20 xa a estábamos facendo, o que queríamos era facer un bo simulacro para amarrar os últimos flecos sueltos. Qué decir da marcha que xa non se sepa... o principio bonito, moi chulo polo entorno, pero rápido se entra en materia, e mais de un bota o bazo nalgun dos repeitos de antes do primeiro avituallamento.

A todo esto, seríamos uns 30 entre a xente do club, e a xente que se nos foi unindo. Alguns con mellor tono físico que outros, pero todo dios sufrindo e notando dor nas pernas. Seguimos subindo... ata as primeiras trialeras... Qué gozada en seco! Sin enredar moito... encaramos a tan temida/amada subida. ta moi limpa en zonas puntuales gracias ó traballo de jory e outros currantes. Por alí tamen andaban o presi e Suso, en labores de apoyo logístico (e tamén meténdolle algunha birra... jajaja)

Fomos chegando pouco a pouco á cima, esta subida... pon a cada un no seu lugar! é ruín! jajaja Fernando ta moi ben, apretoume moito, e jory tamen ta como un toro. Do resto non sei como subirían pero a cara de algun coronando era un poema! Refresco, barrita, TRIALERA!!! o orgasmo que se sinte desde o avituallamento do alto do Rubial, ata macedos, solo é equiparable con... bueno, non é equiparable con nada... ahí queda eso.

Chegamos a Pedre, e encaramos monte mais rodador, así ata completar a segunda parte da ruta, outra chulada máis... e por non falar das trialeras finales, parece que as fixo Dios para disfrute de todos os amantes do MTB... quen esté en dudas de si vir ou non, estos camiños non deixarán indiferentes a ninguen!

Cumplimos o horario previsto, e tendo en conta que houbo bastante avería, está genial, si ven un dia así para a marcha, vai ser unha gozada, e senon, tamén! si e que cun trazado así, vai ser jodido que ninguen teña o seu momento de disfrute!

Un abrazo, e saludade siempreee!!!!

Oscarito --

ÚLTIMOS RETOQUES MARCHA OEA 2011

Bueno hoxe tócame escribir a min, vai ser a primeira vez e espero que non vos aburra este ladrillo jeje.

Un domingo máis saímos a recorrelos montes, pero este tiña un propósito, probala II marcha OEA. Saímos da praza sobre vinte persoas, e entramos o primeiro tramo de monte, non houbo dificultades ata que empezou a subida, que estaba toda chea de lama, era moi complicado subir.

Despois de subir ese cacho tocou baixar a fuego polas primeiras trialeras. Logo, o tramo que segue as trialeras é bastante rápido, xa que se llanea moito e tamén hai bastantes baixadas.

O acabar este último sector empezaba a subir, onde non paraba ata chegar a cima. Solo se pode dicir que este sector de subida tira do peito...jeje Na subida atopamos o presidente marcando o recorrido en moto, e máis adiante a Suso tamén en moto (que posteriormente Suso levaría a Adrián na moto xa que lle custaba moito subir, e o presi levou o Pekeno que levou un forte golpe no xeonllo). Cando chegamos arriba reagrupámonos e empezámolas trialeras cara Macedos, cada día que as fago impresiónanme máis, pero sempre con cabeza que nunca se sabe. Jeje

Chegamos a Macedos sen ningún percance, e aquí despedimos a Juan, Borja, Kiko, Suso, etc que xa baixaban, os demais seguimos para facer a segunda parte da marcha.

Saímos de Macedos e diriximos a Pedre onde nos adentramos o monte para chegar ata as Torres. Pero nesta parte percance ca montura de Ito, rotura de patilla (Ito onde hai ramallada hai que ir amodo jeje). Cando a estaban cambiando apareceu de novo Suso, que nos acompañou durante o traxecto que quedaba. Arranxada a patilla de Ito seguimos, pero uns kilometros máis adiante o grupo que ía máis rezagao, que eran José,Ito e os outros que non me acordo dos vosos nomes. Despois disto quedamos Andres, Pato, Adrian, Suso, o que escribe e dous acompañantes máis.

Por último, xa nas torres fixemolas trialeras, solo hai unha palabra para describilas, son IMPRESIONANTES!!!

Tamén hai que recoñecer o traballo dos que limparon que deixaron a ruta perfecta.

Espero que se vos fixese bo de ler. Jajaja

¡¡!!Un saudiño!!¡¡

*Carlooos*

I KDD FEMENINA OEA en BTT (GRACIAS¡¡¡)

Cuando hablamos de organizar una kdd femenina para animar a las chicas a practicar este deporte, ni por asomo nos imaginábamos que iba a tener tanta aceptación y mucho menos contando que estamos en invierno y pronosticando lluvia.

Eran las nueve menos cuarto de la mañana cuando estábamos Suso y yo (Isa) colocando el último indicador de la kdd, cuando empiezan a llegar los primeros. Iban pasando los minutos y no me lo podía creer, estaban llegando todos los que se habían apuntado, incluidos Marta y Manuel de 11 y 8 años que serían la gran sorpresa del día.

Después de las presentaciones y los saludos, salimos destino Capilla Santa Minia, en esa subida se empezó a notar el nivel de cada participante, Nos reagrupamos al lado de la Capilla y salimos rumbo a Bertamiráns por algo de asfalto y un poquito de monte, empezamos con un ritmo muy suave ya que había chicas que casi era la primera vez que cogían la bici, y así, poco a poco cruzamos Sisalde y ahí empezaba lo bueno todo por senderos y pistas cómodas para rodar, y también fue donde Manuel con sus ocho añitos nos dejaba a todos boquiabiertos, con Kiko como acompañante nos dio una lección de que no se puede infravalorar a nadie, como andaba el chaval….un poco más adelante llegaba la subida que daría mucho que hablar y sudar, jejejeje..  la cual subió casi todo el mundo encima de la bici (algunos con un poquito de ayuda).

Todo estaba saliendo genial, Oscar (presi) y Jory delante, controlando los cruces, yo en la cabeza del pelotón rodeada de Carlos T, Adrián, Fernando y Roy pendientes de todo, cerrando el grupo, José, Carlos y Ángel, y los demás echando una mano en el pelotón. Mientras tanto  Suso con el coche de apoyo y de fotógrafo oficial OEA.

Después de  la subida llegamos al avituallamiento en el puente romano que une Teo y Brión, allí aprovechamos para sacar unas fotos preciosas y para hablar con las chicas, para comparar impresiones y oír sus opiniones.

Salimos de allí hacia la zona más bonita de toda la ruta, senderos entre mimosas, robledales y un camino precioso a lo largo del rio en el que había que sortear los árboles, pero que valió la pena. Este parte de la ruta tenía alguna bajada que sin ser técnica no es fácil para principiantes, pero aun así las chicas se portaron como auténticas heroínas.

Después de un pequeño cambio de última hora en la ruta cruzamos el paseo del Rio Pego y directos al pabellón,  en donde nos esperaban unos pinchos, la duchita y también hubo unas camisetas, que puso el concello de Brión.

Todos acabamos con un buen sabor de boca, ya que los caminos estaban fantásticos para rodar a pesar de lo que llovió el día anterior apenas había barro y hasta la lluvia nos dio una tregua para poder terminar la ruta.

Nuestro objetivo era reunir un grupillo de beteteras y acabamos siendo unas treinta chicas, objetivo cumplido y superado..

El reto era hacer una ruta en la que todas se sintieran cómodas y creo que lo hemos conseguido.

Gracias a mis compañeros del club, por cuidar tan bien a las chicas, que se fueron encantadas con vosotros y por esa mano en la espalda en las subidas.

Gracias al Comando Karacola que desde el principio estuvo apoyando esta kdd y con su simpatía nos alegraron la mañana, y  hasta nos amenizaban con canciones con letra personalizada, jejeje.   

Y qué decir de todas esas chicas que hicisteis tantos km, Laracha, Carballo, Ferrol, Ares, Mugardos, Villalva, Lugo, Fene, Cacheiras, O Pino, Padrón, Ames….

Muchísimas gracias por el madrugón, por los km, por vuestra simpatía, y por el buen rollito… 

II CRITERIUM OEA 2011

"Un gran domingo"

Bueno, alá vou ca segunda crónica da semana, esta vez toca falar do                                                     II CRITERIUM OEA MTE SAN MARCOS.

Mañá de carnaval, temperatura fenomenal, o sol brillaba e despois do pequeno desayunito no new york pouco a pouco foi aparecendo xente na plaza das tetas. E un invitado de honor, o noso veciño das cabras Anxo. Parlamos alí un pouco, quitamos unhas fotiños e arrancamos dirección ó San Marcos. Por monte claro está, collemos rumbo e no medio do camiño uníusenos a nosa compañeira Isa que alí nos estaba esperando. Xa todos xuntos proseguimos a nosa andaina entre risas ata chegar ó monte. 

Cal foi a nosa sorpresa que alí estaba a nosa nova socia do club jeje Alfonsa, que veu vestida para a ocasión. E ademais o presi. Todos xuntos fomos cara o punto de saída xusto no alto do monte. Como era de esperar, empezaron os problemas sobre como se debía facer o criterium, Pato por un lado o Presi polo outro.....vamos que alí todo dios bouramos e decidiuse dar 2 voltas neutralizadas, todos xuntos para ver o circuito, e rodar algo e despois na terceira saída lanzada xa. E así foi, na segunda volta todos iban collendo boas posicións e no paso por meta todos coma tolos jajaja.

 O tema era dar voltas ó circuito e o último en pasar de cada volta quedaba eliminado. As voltas iban pasando e ó principio xa se foron quedando Isa e José, os cales despois quitaron unhas fotos caralludas. En cabeza xa dende o principio Oscarito tomou a alternativa impoñendo un ritmo fuerte pero cómodo o cal tiven que acoplarme e rodar xuntos unhas 4 ou 5 voltas ata que xusto despois da baixada a slek salíaselle a cadea, contador esperou un pouco por el pero logo xa tirou...jajajaja (Cousas que pasan nenoo). 

Por detrás había tamén unha bonita batalla entre Andrés e Anxo, Ito, Pato...e un pouco mási adiante iban Suso e Carlos dandolo todo. As voltas pasaban e o calor apretaba, cada paso por meta xa se vía a mais xente na meta...quedaba menos pero bufff como lle chegaba. Xa nos últimos compases da carreira quedamos Suso, Carlos, Oscarito e eu dando voltas, o podium  de Carlos está moi traballado xa que foi constante e sen problema ningún en toda a carreira. Ó final a carreira íbase decidir entre Oscarito mais eu. Decir que Oscarito lle pegou duro todo o tempo pero igual se quentou ó principio e pagouno despois aparte tiña algún problema na rodilla e tal.

Finalmente o podium quedou da seguinta maneira: 3º Carlos / 2º Oscarito / 1º Jory

Andrés quitando a perna.....

Unha vez acabada a carreira veu o mellor, a comidiña de confraternización a base de pinchos de empanada e tortilla que estaban ben sabrosos por certo jajaja. Ca súa bebida, fora Isotónica, cervecita ou auga. 

E bueno decir que da gusto que cando se fala de facer un evento no club sempre se intente estar ahí. O criterium saleu perfecto, non abandonou ninguén penso e todo pedaleamos o que puidemos e eso era o importante, o que mais e o que menos pasouno de marabilla. 

Tamen aproveito para darlle a benvida a CARLOS T., ADRIÁN E A SERGIO que recientemente se fixeron soios OEA. (Non saben o que lles espera......jajajaja)

Un saúdo a tod@s¡¡¡

...jorge...