III NOCTURNA OEA

"A la luz de la luna...."

Perfil de la nocturna 2011

Ola chavalada de la noche¡¡¡ Xa recuperastes os niveis de adrenalina que perdemos o sábado de noite polo Rubial?? jejeje. Gran nocturna a de este ano.

Toda a chavalada na praza

O super foco de Suso¡

Kdd ás 21:30 na praza das Tetas para mostrarlle á xente do lugar as nosas máquinas tuneadas, vaia espectáculo.... Pouco a pouco iban chegando bicis e ciclistas...A maioría con luminaria tipo linternas e tal, total para un día...., pero ahora sí, os que mais se curraron o tema foron os cadetes e Suso G. jajajajja. A chavalada levaba de todo ata un foco destos de iluminar os coches polo motor, que grandes, e que decir de Suso G., Alí o vemos chegar ca súa scoot, cun foco diante que servía de faro en Fisterra, que burrada, eso sí todo cunha instalación moi profesional. Daños colaterales? a tremenda batería que tivo que levar que eso cuidaoooooo como pesaba a cabrona.....su puta madre maaachooooo xD

A santa compaña....

Fotogarcías de rigor e arrancamos por Bertamiráns arriba vendo as caras de incrédulos dos viandantes....pensando....a onde irán estos a estas horas....mira que colgaos....se tiveran que ir traballar non iban.......etc etc etc. Nós o noso e saludando jeje. Parada técnica na gasolinera e seguimos rumbo Rubial. Todos tiñamos unhas ganas tremendas de prender xa a lucería pero había que conservar e cada un iba maquinando a súa estrategia....e así chegamos a Macedos despois de levar algún que outro susto nas baixadas e como di o outro "Fe en dios e ferro a fondo" 

Encaramos a subida do Rubial por asfalto como é tradición e paseniñamente ascendimos. Debo decir que houbo moitos piques na subida xD  xente salta á mínima ehh, e non direi nombres jejejeje. pero as rampas finais xa se sabe....poñen a cada un no seu sitio. Pouco a pouco fomos chegando á cima do noso Rubial e dende alí contemplamos as maravillosas vistas que había gracias a que estaba todo despejado...qué pasada ver todo dende alá arriba....A verdade e que estaba chulísimo. 

Colleuno o radar (tamén foi o único) jeje

Vistas de Stgo dende o Rubial

Metémoslle un pequeno avituallamiento e ahora viña o "BO" a baixada. Algúns preferiron non arriesgar as súas vidas e decidiron baixar por asfalto pero o resto iríamos polas pistas que eso si que mola....Qué autentica pasada, a verdade e que a experiencia bufff sobretodo porque non ñe que tivéramos ahí unhas luces que iluminaran todo o monte e eso axuda a que a adrenalina se disparase Todos pensábamos....como apareza algo no camiño.....vaia ostión nos imos meter amigo....jejejje pero ainda así o que mais e o que menos baixou confiando nas súas posibilidades e no de adiante que lle servía de referencia, menos a ANdrés que o chaval case se nos vai polo monte abaixo jajajajajajja Chegados á primeira caseta do Rubial esperamos uns polos outros. Aquelo era un festival de lucería baixando polo Rubial. Agora sólo quedaba subir un pouco ata o asfalto e despois carretera de Macedos ata a de Manolito onde tiñamos preparado un pequeno festín. 

José e Padrón jejeje

A baixada por asfalto, con noite pechada, e a 70 km/h indo a maioría a roda....eso non ten prezo. Todos a tope e ca carretera toda para nós. Luces a todo meter e tamñen con todo metido pedalear a muerte para chegar nun momentiño a Bertamiráns. Sinceramente pensei que nun momento iba a suceder unha desgracia despois de ver o afilador a 50 km/h de Carlos T. e Adrián....cadetes tendes que salir en carretera eh....e que Ángel vos enseñe algo de ciencia dos relevos jajajajja

Bueno despois de todo aparcamos as monturas na de Manolito e collemos sitio dentro para descansar e encher o bandullo. A fame apretaba e que ben comemos e bebemos, ese tinto de verano é a ostia.....ufff e a empanada, e os chicharróns, e o raxo....e que decir da tortilla con extra de sal?? ajjajaja  e con heladito final para a digestión que se preveía dura despois da chea que collemos ca comida, nada mais...jejejej Que ó día seguinte había xente que saldría en Carretera. 

Xa vou meter aquí unha mini crónica e xa cumplo do que dou de sí a saída dominical: ruta Noia - Serra - Valadares - Pino de Val - Pereira - Feiraco - Bertamiráns. 

Pois eso que o domingo quedamos ás 9 para salir en carretera Dabiz, Andrés, Ito, Ángel un pouco, e o que escribe. Desayunito en D.BUDI e arrancamos. Subimos neutralizados ata Macedos xDD e dende alí disparouse a cousa por San Xusto abaixo. Varios sustos na xornada de hoxe protagonizados por min, xa que o pe soltábaseme da cala facendo forza e ir a 75 e cun pe solo na bicicleta facendo malabares...non é moi recomendable....En Noia despedimonos de Ángel que subiría Vilacoba. O resto continuaría pedaleando cara a Serra e aquí o punto cómico cando un coche nos dí.... - HAI QUE COLABORAR EHHHH¡¡¡¡ Todo é pedir para a festa carallo jajajja, nós xa lle dixemos, -bueno vente para o ano a ver se hai algo jajajaja

Comezamos a ascensión do día con  7 km de puerto puntuables para a copa de montaña particular entre Andrés e Ito. Cada un deles cun entrenador e coche de apoyo que lle levaría fruta e bebida durante a subida jeje. Os dous foron gardando para esperar ordenes de equipo e atacar para saber quen se levaría o premio de hoxe....Chegou o punto e Andrés ataca, Ito responde. O cadencia de Andrés era a tope, a de Ito......xa sabemos todos jejejje pero cal é anosa sorpresa cando nos din que pactaron a chegada e para un a etapa e para outro o maillot. Qué risas dios....jajajajja A partir de aquí vento a favor e a voar dende Pino de Val ata a pereira a unha media (sin exagerar) de 42,3 km/h tirando en todo momento Dabiz e eu. Sensación moi chula. Na pereira paramos a meterlle un refrigerio e a ver o ben que rodaban as rodas en parado....con diferencia a de Andrés, Ito e a miña....maneiriña jejeje. 

Dende a Pereira dirección Negreira para afrontar a PESTOSIDADE da circunvalación con eses sube baixa continuos ata Feiraco, logo alto do Portanxil que non se disputou e baixada para as tabernas. Primeira, NY con tapitas extra e logo Chavián. Un gran domingo como sempre...

Bueno o dito, foi unha fin de semana moi divertida. Á xente que veu disfrutar con nós GRACIAS POR VIR¡¡ en especial ó cuñado de Carlos que pouco a pouco se vai facendo OEA. Á xente que non puido vir pois nada....os seus motivos terían outra vez será jeje

FOTOS EN FACEBOOK DA NOCTURNA

Un saúdo

...jorge...

ESTE SÁBADO 18, ÁS 21:30 NA PRAZA DAS TETAS, BERTAMIRÁNS

III NOCTURNA OEA PARA SOCIOS E AMIGOS¡¡¡

SÓLO NECESITAS CASCO, LUCES E SER ALGO ATREVIDO

RECORRIDO SINXELO, SUBIR Ó RUBIAL E "BAIXAR"......

III NOCTURNA OEA

"con sentidiño¡¡¡"

Hoxe non é día nin de gps, nin de gráficas nin de nada. Hoxe era o día da Nocturna¡¡. Toda a semana esperando este día e preparando cada un os seus inventos porque está claro que a maioría moito inventou para levar al luces jeje. Ás 21:30 era a hora de quedada. E alí estaban bastantes OEA´S e un invitado que a verdade non sei como se chama. (Perdoa).
A noite xa empezaba entre risas...e claro non podían ser outros que o dúo dinámico o que as armara...O tema foi o seguinte: ás 9 da noite quedáramos na casa para ultimar detalles. Oscarito con mais tempo montouse un bo tinglado. Luz de obra naranxa xiratoria na cabeza e neon na barra da bici...vaia pintas ajajja e ca batería da moto detrás. Eu para rematar o tema cun megáfono para tema sirena e tal....Pois nada, estábamos preparados e ala vamos directos cara Verde para coller toda a recta da carretera de Ortoño cara os taxis e de aí saír á praza das Tetas. No punto de inicio prendemos motores e alá imos, polo medio da carretera desde Angueira ca sirena a todo trapo e Oscarito ca luz prendida...todo iba perfecto ata que á altura dos taxis xa nos dan o alto os municipales....jajajaj. Nós flipando e o resto dos OEA´S partíndose o cu mentras a nos nos querían empapelar por ir armando escándalo ca sirena e tal....En fin non tiñan nada mellor que facer e era un novatillo con cara de flipao. O caso que tivemos que apagar o tinglado e ir para onde esta

ban os outros.
Despois desta anécdota e das fotos pertinentes (Alfonso xa as subirás) saímos dirección

ó Rubial. De camiño comentando a xogada e armando algo de escándalo ca sirena que para eso a trouxen jejeje. Unha vez no monte todo foron risas e "papa namericanos" jejeje. as luces tardaron en prenderse...a xente gardabas non fora ser o demo. O pekeno xa iba con problemas técnicos e tivo que abandonar nas primeiras de cambio, pero nada grave. Pronto recupera. O resto seguímos subindo dirección Rubial polos camiños de sempre e sen ningún altercado. A noite ía cerrándose pero as luces apagadas. A subida toda por asfalto. Que pestosa é maaaachoooo, su puta madre¡¡ A xente quentouse un pouco na cabeza pero pouco a pouco íamos chegando todos e ó ritmo da música coronamos o "noso" querido monte. A niebla facía acto de presencia e o vento tamén. Abrigámonos e para abaixo. Agora si que estaban as luces encendidas, era noite cerrada e a verdade e que é un subidon de adrenalina baixar pola parte de atrás do Rubial a 65 por hora sen ver case nada e os que viñan detrás menos ainda polo polvo...O presidente eso sí, sempre baixando ó límite e moi ben¡¡ jejeje.

Reagrupamento na primeira caseta e directos para o cacho de asfalto. Entre risas e case caídas chegamos e alí decidimos baixar polas trialeras uns cuantos. A verdade e que arriesgamos pero como molaaa¡¡¡. Agora ben o altercado da noite onde desta vez Alfonso provou os toxos nunha saída de pista bastante aparatosa pero sen consecuencias graves. Chapa e pintura con toxos clavados polo corpo jeje . O resto para abaixo sen mais. Uns polas trialeras e outros polo asfalto, sen arriesgar demasiado.

Xa en macedos decidimos ir pola general ata o Abelleira. Que chulo ver a ringleira das bicis toda cas luces...en plena noite cerrada...que gozada....

O punto espectaculo démolo ca chegada en bloque ó Abelleira onde nos esperaban os ansiados pinchos. O convidado marchou pero o resto quedámonos e uníronse Ángel e o Pekeno.

Aparcamos monturas e tocaba disfrutar dos saborosos chicharróns, xamón asado, tortilla, etc....Miña nai que rica¡¡¡ e tamén das xerras de tinto de verano que tantas risas nos fixeron botar....E todo gracias a Carlos que nos fixo de camarero. Moito lle gustou ver como bebíamos.




Resumindo: foi unha noite memorable por todo. Por andar de noite na bici, unha gran experiencia que hai que repetir mais a miudo, polas risas entre nós, polos chistes, e sobre todo polas duas horas que botamos no Abelleira, eso si que une carallo¡¡¡ ejjeje Sen mais darvolas gracias por ser todos así e espero que sigamos formando esta gran familia.

ós que non puideron vir como Fernando, Xulio, David, Martín, Os Tojo, Alberto, Juan e Antonio pois decirvos que se vos botou de menos pero xa brindamos por vos¡¡¡

Un saúdo.

(E COMENTADE ALGO POR FAVOR QUE SEMPRE GUSTA VER COMENTARIOS ÁS PERSOAS QUE ESCRIBEN AS CRÓNICAS VALEEEE???? JEJEJE E SABEMOS QUE O BLOG O LEDES¡¡¡¡)

P.D: carlitos.....ajjajajaja.....débesnos unha....non digo mais.......

uhhhh que miedo

km: 32
caídas: o
averías: o
miedo: de carallo ...ese juancillo
quedamos a las 21:30 en la plaza de tetas y poco a poco fueron llegando los colgados de la noche, que no sabíamos donde nos íbamos a meter, una vez que estábamos todos, decidimos encaminarnos hacia nuestro destino final, y pasando por bertamirans nos sentimos un poco ciclistas con aficionados riéndose de todos nosotros, primero en el Americans (alguno con los distes largos) y después desde casa de Ito, ese Marco es un futuro fichaje.
una vez soltadas las primeras risas tontas, y ya fuera de carretera de principal, se empezó con que había que ahorrar luz, así que el que mas o el que menos iba con el ahorra de pilas, bueno todos menos kiko, que el hombre tenia manibela para recargar la linterna.
el primer contacto fue alentador, poca visión y alguna agalla, todo perfecto hasta la llegada a Macedos desde aquí alguno probamos a bajar sin luces, una sensecion...distinta, la verdad que sin miedo pero con los nervios funcionando a mil, el sudor empezaba aflorar por su abundancia, una vez reunidos nos dirigimos por la corta hacia la caseta, y creo que nunca hemos subido a tal velocidad, la negligencia o la falta de sentido común hacia el resto, entre tanto y antes de la batalla final apareció José, a falta de preparar las luces en la bici tuvimos coche escoba, poco a poco llegamos arriba y entre risas y buenas sensaciones nos hicimos una fotitos de la zumbada, lo cierto es que tuvimos una buena noche, pero a Base1 desde aquí todo un paseo a Macedos con un par de adelantamientos kamikazes en invertidos.....jejejej que sobrado van algunos----capullo
entre tanto en algún punto, nos cruzamos con un acojonado juan en medio del monte, quien nos viera desde fuera parecía que viera a la "santa compaña", y una vez identificado el OVNI nos dijo "venir a comer unos bocadillos al American`s que hay Happy Hour" nos engallo habia que pagar, que inocentes eramos de jóvenes- una vez que estábamos pues nos tocaba alimentar nuestros cuerpos

José=coche escoba
Juan= buscando clientes
fotógrafo da plaza= xavier

paz, bien y muchas risas

f.p.