lunes, 21 de julio de 2008

un dia para no levantarse

Correcaminos:
Andres, Sito, Oscar(2), Tojo (2), Jose, Juan, Angel, Ito, Fernando, Javier
Km.: 48.82
Averías: 2 1 radio Tojo, 2 radíos Fernando
Caídas: 2 Oscar y Fernando

Buscando nuevas caminos para hacer la propuesta para organizar una marcha por el Rubial, la primera parte se hizo a la inversa de como bajamos el domingo pasado, la verdad es que se hizo bien (seria por los tojos que te hacían apurar el paso, como quedaron las piernas) después nos dedicamos a explorar unos caminos los cuales hacia tiempo no tocábamos, y aquí, en pocos metros tuvimos dos bajas, la primero Ito, que se encontraba mal y dio media vuelta y pocos metros después cayó Oscar dándose un golpe en la cadera y kilómetros después cuando comenzarianos el GPM Rubial se desviaría hacia el Rubial, los demás seguiríamos haciendo el camino como otras veces y una vez acabado el avituallamiento descenso hacia Macedos por le camino del otro día, en este punto Andres se desvío para el currelo, los demás seguimos hacia el descenso de Rañalonga, durante esta transición Javier, un participante "novel" con OEA dio una buena idea y poder alargar la posible marcha hacia las Torres de Altamira, nosotros cogimos el descenso de Rañalonga, estaba siendo rápido y emocionante, hasta que Fernando para en seco, la verdad es que fue un buen cañonazo, pero chapa y pintura y arrancando, la marcha coge forma.

Paz, bien y muchas risas

f.p.

lunes, 14 de julio de 2008

mercuto, uuuuuuuuu creo que no era por ahi

Correcaminos:
Alfonso, Oscar, Xulio, Tojo (1,5), Pato, Andres, Fernando, Juan, Suso
Km. 40.62
Caídas: 0
Averías: 0

la intención era haber caminado hacia Mercuto, pero una fuerza sobrenatural, llamada ilusión los desviaron camino hacia el Rubial para saber que posibilidades tenían para presentar al ayuntamiento una marcha por el Rubial, y lo cierto es que sin darnos cuenta llegamos al pabellón de Brion como una supuesta salida, sobre todo para la llegada para poderse duchar lo0s malolientes cuerpos una vez llegados, salieron disparados hacia la iglesia de Brion, desde donde cogeríamos dirección Saime y de ahí hacia Bastavales, pero antes de llegar nos desviamos hacia las primeras pendientes de monte hacia el Rubial, y casi en un cerrar y abrir de ojos nos pusimos en la ladera sur del Rubial la cual fuimos bordeando, hasta llegar al comienzo de puerto, que entre coña y coña se van a casi 6 km de subida, pero bastante llevadera, primero hasta Base 1 y después al GPM Rubial. Una vez repuestos las bodegas, y comenta dos los por mayores y menores del maquinon del Xulio, se la lanzaron en busca de nuevos caminos de descanso para evitar las piedras, pero hay poca solución, o pasar por las piedras o hacer el camino, después de salir del primer contratiempo, se metieron por el antiguo descenso entre los eucaliptos, y excepto unas ramas, que buenos recuerdos, para recuedo el que se llevo Alfonso, carajo con la silva casi el arranca el brazo, y como hacia tiempo se tiraron como toliños por la casi siempre suben, apurando cada una la de las curvas, y con todo el respeto para Xulio, no leíste en la comparativa de la Enduro enfrentada a la J.Look jijijijijiji, después unas investigaciones por caminos por donde caminaban el pedrolarius y el sapocuncho consiguieron que el amigo Tojo estuviera perdido, se han desplomado las acciones del Toj Toj, pero no se perdieron en llegar con su cita con las tapitas, esta vez toco no Adro, menos Xulio y Andres que tenían prisa.

Paz, bien y muchas risas.

P.D.: espero que Pato traiga buenas noticias sobre la organizacion de la marcha

f.p.

lunes, 7 de julio de 2008

Antenas picarañA

Correcaminos:
Tojo (2), Alfonso, Xulio, Andres, Jose, Fernando, Ito, Oscar (xanela)
Km.: 39.62
Averías: 0
Caídas: 0

faltaba gente ya que algunos fueron a Chantada a la marcha que organizaban allí, esperando que les fuera bien, por aquí no hubo queja ya que para ser una ruta, no de las complicadas pero tampoco de las fáciles a las 12:30 ya estábamos de vuelta, poco que matizar a parte de que Xulio sigue probando maquinarias, el pobre no se decide, y la verdad es que lo entiendo ya que creo que casi todos pasamos por lo mismo, cada una que ves te parece mejor que la otra, o cuando estas convencido viene alguien y todo dice una cosa positiva o negativa y a tomar por...todo lo que habías mirado, espero que tenga una buena elección, ya que si gastas los € que sea sin remordimientos.


para finalizar unas tapitas en el abelleria y los mesié ito y mesié fernando aburriendo a la gente con sus batallitas de munich-marsella










paz, bien y muchas risas


f.p.

sábado, 5 de julio de 2008

O SALTO DO XULIO

Bueno amigos a prometido e deuda, e como lle prometin a xulio que pondria no blog o anaquiño do seu salto que gravei no pedroso. Ahora que estou na sua casa e ten internet coma xente, vou aproveiltar a ver si son capaz de colgar o pequeno video. Un saudo a todos.
A.Montero

lunes, 30 de junio de 2008

AperitivO

EncontradoS




ya estamos de vuelta y en pocos días, espero que entre todos os pongamos escuetamente las aventuras, ya que si ponemos todas, acabamos con la capacidad del blog, queridos amigos hemos llegado y estamos por la zona





un saludo

domingo, 29 de junio de 2008

RUTA DO PEDROSO

Correcamiños: Andres, Carlos, Oscar, Juan, Jose, Tojo(2), Kiko, Roi, Xulio, Alfonso.

Caidas: 1 ( kiko pa non variar ).





Despois de un mes de paro forzoso voltei os camiños e a compaña dos esfola arros. Unha vez reunidos na plaza de costume saimos tarde pa non variar camiño do monte pedroso. Cando xa habiamos percorrido uns km. decidimos ir polo gaseoducto que cruzaba unha finca na cal o dono chamounos a atención, pero cado Oscar lle explicou que o arame de espiños estaba prohibido pa cerrar fincas o home canbiou a sua forma de falar, mais adiante seguimos polo mismo gaseoducto que tivemos que subir andando sobre un km. ata chegar a cima, ( amin en particular costoume un juevo gracias a tojo que o fimal votoume unha man). Unha vez arriba tomamos un tentempie e descendomos como lostregos polo circuito de DH asta a carretera, pero fixemos unha parada casi o fimal do circuito pa que Xulio provase a TREK de Tojo nun salto espectacular.

Por mor dunha confusión uns viñemos pola carretera e outros polo camiño, pero todos chegamos a taberna de Manolito Abelleira a tomar as cañas.

Saudos a todos en especial os nosos amigos da germania que non viñeron a contarnos as suas aventuras.

fd. A. Montero
p.d. perdoade pero co sistema que teño de internet aqui no rural foime incapaz de poñer as fotos e o video