lunes, 10 de mayo de 2010

!MENUDA QUENTA LEVEI¡



Olaaaaaaaaaaaaaaaa, despois de uns cantos meses inactivo e con ganas de montar na bici, e tamen ca ilusión de probar a horquilla nova decicin sair este domingo a dar un paseo cos meus compañeiros do clube OEA, asi que coma de costume as 9.30 na plaza das tetas. Ali me atopei con Angel, Jose e Tojo, este ultimo de visita pois os matasanes recomendaronlle non montar na bici de momento mpor unha boa tempada, pouco a poco apareceu Ito, Roi , Kiko e Fernando na flaca que saliu so ningun se apuntou a esa modalidade, contabamos con que o señor Pato fixese a sua presenza pero non apareceu e Carlitos e Andres se chove non saen, os demais por motivos de saude e outros por participación en probas na Ponferrada. Con todo isto saimos cara o Santiaguiño non sei a que ora poi non ollei o reloxo e pouco a pouco e os demais esperando por min chegamos o mirador onde fixemos uns retratos e baixamos cara Extramundi a tomar un café poi ali no alto sopraba o aire a facia viruxe e logo das mariconadas dos cafes con leite clariño templado e de ollar o xornal puxemos rumbo a casa logo de parar varias veces pa que Jose lle dese aira a roda traseira que tiña pinchada e iso veume o pelo que fun descansando pouco a pouco ata a picaraña onde nos separamos de Kiko e Angel que foron hacia o milladoiro e nos ata bertamirans.
Pd. darvos as grazas por esperar por min, pois costoume un pouco facer o percorrido, e espero que os nosos compañeiros que participaron na ponferrada 101 desfrutasen dela. ( doime o cu de carallo

miércoles, 5 de mayo de 2010

IV DUATLON GUITIRIZ


... y se terminó por esta temporada, se acabaron los duatlones, primero los de montaña y ahora los de carretera, se acabaron las distancias sprint, estas que te hacen ir a cuchillo todo el rato y con el corazón en la boca ...

... la prueba de Guitiriz fue como todas, pasable en la carrera a pie y mejor en la bici, no os voy a aburrrir con sectores y transiciones, solo decir que la disfruté como todas y que me sigo dando cuenta de cosas a mejorar ...

... ahora nos quedan otras aventuras, más largas, más duras pero más excitantes ... los 101 kms por los montes de Ponferrada, los 165 kms por Cabezón de la Sal - Cantabria (el temido infierno del norte), los más de 1.000 kms dando la vuelta al Golfo de Finlandia ... ah! y la vuelta a las salidas de los domingos con los amigos del club, que se echan de menos, y la asistencia a las marchas de la zona, que como somos educados hay que empezar a devolver las visitas a los clubs que vinieron a la nuestra ...

muchas risas y mucha música

dabiz

domingo, 2 de mayo de 2010

Domingo de relax...



Vaiamos por partes... Chega sábado ás 2 da mañan, xa son horiñas de ir para cama, mañan as 8 e media toca levantarse para tar ás 9 para salir en carretera cos OEA's (como promete a cousa! levo moito tempo sen salir con eles e xa teño ganas!) pois moitas non debía de ter, cando me quedo durmido, suerte que ahí taba o pequeno saltón para chamarme ás 9:10 e raudo me presento ás e media nas tetas.

Tampouco facía falta que apurase tanto, Carlos ainda taba de cafetería desayunando, e xa as menos 20 aparecen con el Ito e Andrés. Pois arrancamos ás menos cuarto despois de despedir a José, que iba a ir en monte, e ainda estaba a esperar compañía. "Hoxe hai motos ás 2 eh!" xa empezaba o grupo a rajarse! que si vamos por Dodro por detrás que mola a ruta (Ito) que si vamos a Boiro (pekeno) que si vamos a Bembibre (Andrés). Ó final todos pola ruta secreta de Ito.

Sen máis arrancamos a un super-ritmo de 14km/h e de carallada, o dia non taba para moitas alegrías (verdá Carlos?) e sen máis chegamos ó cruce de Augasantas, ou non sei como se chama, vos saberedes xD. E empeza o show. Picamos un pouco a Pekeno, que non duda en levantarse da bici, Oscarito que escribe e Carlos siguenlle a estela. Ito e Andrés non se meten en peleas. Chegando ó primeiro descansillo e sin ser no alto, tabamos os tres ca lengua fora, e para esperar polos de atrás, Pekeno saca a gaitiña e bota unha mexada. Os susodichos non tardan en facer presencia, e o que en principio parecía unha arrancada normal, non o iba ser.

O caso e que Ito e Andrés tiran diante, e eu e Carlos quedamos falando atrás (que si soplaos, que si ponferrada...) e ó coronar arriba miramos para atras e... "hostia falta pekeno!" A chamalo ó teléfono, nada, volvemos abaixo donde foi visto por ultima vez.. tampouco... joder, pois nada, ahora que volvemos tar abaixo xa improvisamos por outros lados. Pequeno sempre lía algunha! jajaja

Decidimos ir para Padrón e paradiña técnica para o café (esa media que levabamos de 20km/h ben o merecía!) Carlos un café con leite, Ito outro, Andrés aquarius e eu un helado Colajet. (3'7€ todo). O caso, salimos por pistas para deixar a carlos na sua casa, e despois tiraríamos para Berta. Xa diante de Casa Lola aparecenos por detrás sigiloso Fernando, que viña dando unha voltiña. Informounos que pequeno foi visto por ultima vez nas galanas, que disque se perdeu.

Eran as 11:30 e xa tabamos en berta... 45km de nada e decido eu solo tirar con Fernando ata Santiago por facer algo de tempo. Vamos de historias e o tempo pasanos rápido. Chego á casa con 65 km e media de 24. (Hai que decir que á salida de Padrón xa lle fomos dando algo mais de vidilla).

De pequeno a esta hora... tiña un sms á 1. Y cito textualmente "tranqui xa chegeui. Cando parei a mexar jodeuseme o cambio e tardei en arrancar porke taba atrankado, e o telefono tampouco me furrulaba para chamar, unha merda todo". Misterio resolto, pekeno kedou atrancao... bueno, o bo e que soubo chegar á casa! e para a proxima a ver si non te perdes!!!

PD1: hai que facer bote para un GPS para little saltón.
PD2: dixo Andrés e Fernando (e eu tamén digo) que podíamos quedar algún dia para botar un futbol sala. (ahora que os OEA's tan en casi todos os campos do deporte)


Un abrazo!!! -- Oscarito --

martes, 27 de abril de 2010

VIII DUATLON SANTIAGO

... casi llueve, hizo frío y un viento que molestaba bastante, pero aún así a las 18:15 h empezamos la prueba élite del Duatlón de Carretera de Santiago, un circuito muy duro tanto el sector de carrera con continuas curvas en subida, parecía en un carrusel, como el de la bici teniendo que coronar 3 veces Monte do Gozo, un circuito que se hizo más duro por la presencia de los cocos de este deporte (Gomar, Conde, Canosa, Patxin, Caamaño y eso que faltaba Anton!) así que a poco podía aspirar entre tanta figura ..

... a coger la bici ...

...hago el primer sector a 3:31 min/km y llego a la transición de bici con gente por detrás, vamos mejorando jeje! , hago la transición rápido, cada vez me gusta más esta parte, y con el miedo que le tenía!, primeras pedaladas para acondicionar las piernas y la temida rampa de 600 metros al 10%, la primera para ver, y pasar a uno, luego en las siguientes vueltas fui pasando a algún corredor más, a pocos la verdad, pero iban cayendo, y así fui avanzando puestos, en la última vuelta ataqué para irme lo más posible de mis perseguidores, soy consciente de que mi tercer sector es de lo peor, asi que cuanto más saque en la bici mejor...

... OEA a la caza ...

... me bajo haciendo una media de 29,42 km/h, pongo zapatillas y a correr, último sector, iba mal pero aguantando, por detrás se me acercaba uno, cada vez más, al final me pilla y me pasa, era visto, se acerca otro, último km, pues este si que no, aprieto, aprieto, respiro, miro hacia atras, se acerca, aprieto más, aprieto los dientes y ya veo la llegada, acabo a 4 min/km, fatal, con ese ritmo no voy a ningún lado, hace falta entrenar más ...
acabo en el puesto 35 de la general, en 1:02:54, a más de 5 minutos del ganador, lo dicho neno, a entrenar más ...

muchas risas y mucha música
dabiz

PD: agradecer el apoyo y los ánimos que recibí en la carrera de Mateo (y sus fotos, si salgo mal es por su culpa), de Xan (que me aplaudió con las orejas, porque sigue jodido de la clavícula, ánimo que pronto nos vemos en la carretera), de Adrian y Ana (en las rampas del Monte do Gozo, como si fuese una etapa del Tour), de Rafa (y sus hijos, una familia asi me la llevaba yo a todas las carreras), de Laura (que iba en carrera y cuando me veía se olvidaba de quejarse y me animaba, veterana sigue entrenando así que para el año no te bajas del podium), de Barral (el especialista, cada día se aprende algo nuevo al lado de este crack)... y si se me olvida alguien que me perdone pero que sepa que le estoy agradecido igual...

... dándolo todo ...

lunes, 26 de abril de 2010

CUIDADIN

DOS MEJOR QUE UNO


Despues de la resaca de la marcha,y desseoso de volver a hacer sobre todo la segunda parte de la marcha,llego a la plaza sobre las 9,30.alli estaban PATO ANDRES Y CARLOS.(carretera) KIKO(sin bici) PEKENO(montaña).y un grupillo del Ames.Esperamos un rato no aparece nadie mas y salimos todos juntos Pekeno y yo hacia el rubial,en el camino nos encotramos con cuatro ciclistas tres van hacer la ruta completa uno de ellos ZOILO.seune a nosotros que vamos a subir mas directos.continuamos a muy buen ritmo,al llegar a la primera caseta sorpresa han arreglado la pista hasta arriba esta perfecta, parece que llaneas en vez de subir.avituallamiento donde la semana pasada si habia un superavituallamiento.bajamos(imprezzionante)y en el camino hacia las torres encontramos OSCAR en moto limpiando algunas marcas que habia demas.llegada a Brion sobre las 12,30. Un buen dia.

CENA ESFOLAARROS Y COLABORADORES

Siguiendo ordenes del sr. presidente la cena con los colaboradores para agradecer su labor y para los esfolaarros se pone para el DOMINGO 16 MAYO, lunes es festivo. La cena es para los colaboradores cuyo listado tiene el presidente y los mienbros del equipo exclusivamente. Si alguien quiere llevar a la pareja, tiene que comunicarselo al presidente y pagar la cena.Hay que confirmar la asistencia para reservar.