martes, 26 de junio de 2012

Domingo 24, vuelta a los ruedos

Amigas, cans, toupas, Oeas, y demás. Algúns membros do Club estamos menos activos ca o resto, pero o caso e ir sendo xente para saír. Este pasado Domingo, resaca de SanXoan, saimos Kiko, Angel, Andrés, Juan e Oscarito que escribe esto en carretera.

O dia prometía, xa había ganas de saír na de carretera con tempazo. A premisa no Budi era clara, tirar para Carballo e voltar por SantaComba. Eso levábamos en mente. Ás 9 arrancamos, e xa lle houbo que templar o xenio a Angel, tan competitivo coma sempre. Ah! eu estrenaba bike! mirade o novo cambio de look: (aunque la mona se vista de seda...)


E nada, indo indo, chegamos a Portomouro, para tirar dirección Bembibre. Despois do llaneo tonto, ven territorio picador cara arriba. Algún (kiko) xa se estaba pasando de revolucións. Eu mais andrés somos sabedores do noso papel de tapados e non forzamos. Angel mais Juan coma tiros.

E chegamos ó punto de no retorno. Ó not-return-point para os estudiados. Ou ó punto no que Kiko firmou a sua sentencia de morte. Logo dunha suave e rápida baixada cara Coristanco-Carballo, tiramos por un "enlace" dos de Andrés: moi bonito desde o furgón de reparto pero cando se fai na bici lévase peor. O sol xa apretaba e xa íamos tocados ainda que lle metimos parada técnica. Primeira bronca do Joyero por non saber comer mentras imos na bici. que si globeros, almendraos, a quen se lle conte, parar pa comer, etc etc jajaja

Cada repeitada era matadora. pero tras 10 km acabábase a subida e solo quedaba picar pabaixo pa StComba. De ahí para a casiña indo pola Baña para facela máis rápida, e levando a kiko, que pese a que aguantou como un campeón, houbo momentos en que se lle deu por muerto (adjunto prueba gráfica):


Non era nin a 1 e xa estábamos comendo tapitas no NY. Así da gusto! menos mal que non nos colleu ese sol de justicia de medio día porque íamolo pasar peor. Eu tamén acabei medio muerto despóis de un mesiño sin tocar a bici máis que para rompela. deixovos a telemetría cortesía de Andrés:


Como sempre un placer volver rodar cos OEAS. Vémonos este finde coa clásica SusoBeige e coa Nocturna. Doblemente divertido! un saludo amigos!

Oscarito!



jueves, 21 de junio de 2012

I CRONO INDIVIDUAL CASTROFEITO by SUSO BEIS

Hola amigos biciclistas, o próximo domingo 1 de Xullo de 2012, e logo da NOCTURNA OEA o sábado 30, o noso compañeiro de club SUSOBEIS organiza en Castrofeito a I CONTRARELOJ OEA. Tal e como él comenta "A crono discurrira por un espectacular circuito de 18 kms 200 mts, que practicamente e todo llanear e baixar, con algun pequeno repeito, e que acaba en un falso llano de 2 kms aprox. Carretera con un firme perfecto e pouco trafico. Os tempos oscilaran entre os 30 e os 40 minutos. Para anotarse deixar un comentario e xa esta, pero non se durman que as prazas son limitadas, e despois non quero lamentacions. Admitese xente de fora." 


Xa sabedes, o tema e irse anotando deixando un comentario e iremos actualizando a lista de inscritos ;) Haberá sorpresas como sempre, asi que non deixedes de acudir. UN ABRAZO¡¡¡¡

domingo, 17 de junio de 2012

saimos pola maña 4 oeas mais1: sergio, carlos t, adrian e eu (pai de carlos t pp) sen rumbo que si pa aqui que si pa ala. decidimos ir polo camiño do rio, mirando nas setas hacia picaraña.dandolle de comer a un can e persiguiunos durante 2 kilometros. unha vez no percorrido rotura de cadea de kiko, que si por aqui, que si por ala, nos sabiamos ven os camiños, baixamos polos cortafuegos, ali deixounos pp t e seguimos os 4 oeas camiño do milladoiro, subind polo camiño portugues, onde eu quedei no milladoiro e os outros 3 baixaron pola senda verde, espero que lles fora ben.

martes, 29 de mayo de 2012

ANTENAS PICARAÑA

Boas chavalada e corcería, como vai eso? Espero que ben. Eu aquí estou, dándolle á tecla cando podo para contarvos así por encima o que fixemos o domingo pasado, que por certo vaia día de chuvia...pfff. 

Pola mañán salimos do New York, uns cuantos: Joyero, Andrés, Necho, Adrián, un acompañante, Ito, Juan mais eu. Segundo o calendario tocaba ir á zona de Portomouro pero por consenso dixemos de ir ata as Antenas do Scala. Arrancamos e eu alí cheguei ca nova cámara de video que adquirín, a go pro. O día non era o mellor para probala peero.... ejjeje Antes de sair a familia Mosquera dounos a súa bendición para que todo nos fora ben ajjaja

Dirección Picaraña pola beira do río, pistas de bugallido, e ala chegamos. Nun punto xa escoitamos a Adrián surar en arameo...jejej o tiiiiipo xa pinchara. COMPRA TUBELESS HOMEEE¡¡¡ Bueno o dito, alí á chuvia paramos e arranxou o pinchazo. Seguimos e a idea era subir antenas da Picaraña e logo pasar para as antenas do Scala por Lampai. Así foi, subimos o primeiro pinchiño e xa os ánimos estaban algo de baixón debido sobre todo ó día e continuamos. Xa non coronamos e tiramos para o alto de Lampai. Alí tivemos un pequeno dilema de camiños, que si por este que xa o conocemos...este da dereita que xa nos leva directos....ó final collimos o que non conocíamos e alaa¡¡ bici ó lombo e a subir unha trialera de cantos rodados jaja. A espalda de Juan resentiuse neste punto ehhh xD

Xa cas forzas mermadas e unha vez no alto de Lampai unha mente privilegiada propuxo non ir as antenas pero facer a segunda parte da ruta dos do Monte Bravo ata as Galanas, e así foi. Bos camiños, zonas rápidas, algún que outro pique...jejejee chegamos ós pisos sen complicacións ainda que a zona da autopista.....xa non está tan limpa ehh.... A todo esto eu grabando coa cámara diferentes tramos pero púxena na cabeza e dios...xa me estaba cagando en todolos santos, que incomoda¡¡¡ 

Dende alí enganchamos camiño de Santiago de forma inversa para volver cara Osebe, e en Osebe collemos gaseoducto. Andrés aquí sufriu un pouco mais da conta...a rígida molalle pero non a sabe dominar nin levar ajajja e aparte o día anterior tivo certos compromisos que non veñen ó caso pero que mermaron a súa capacidade física. 

Xa para rematar fomos cara a gasolinera onde nos demos un baño todos e nos deixamos limpios como patenas, as bicis e nos jejej e con visita do noso presidente que estaba por alí de paso. Algúns foron para casa e joyero, Necho e eu fomos tomarlle as tapitas ó NY. Ali barullamos e colleunos un pouco o frío xunto con Pato, que chegou de paisano. 

E sen mais un día normalucho de BTT. Os videos por culpa da chuvia non se ven moito que digamos ajajjaja pero bueno calidade haina ehh, pronto lle sacaremos mais partidoo. Un abrazooo 

JORY

lunes, 21 de mayo de 2012

ONS- EMBALSE DO TAMBRE

Como sempre as nove e media xuntamonos un puñado de oeas (Sergio, Carlos T., Adrián, Angel, Carlos Paz, Panchito, Kiko, Andres) e unironse a nos Manolo Toimil e o  amigo dos juveniles (non me acordo do nome), e cando estabamos para marchar chegou Juan na furgona, esperamos que se prepara e arrancamos camiño do embalse do Tambre. Despois de 3 km, a altura de Castrigo empeza a larga lista de baixas do día, primeiro Sergio con problemas mecánicos e sen que nos deramos conta xa non estaba, pouco despois Carlos T. que lle perdeu aire o amortiguador e foi para casa a hinchalo. Fomos tirando cara brión e o pouco Adrián que debeu de ter remoredementos de conciencia  marchou para acompañar a Carlos, con el levouse o seu amigo...
Os que quedamos fomos tirando cara Ons pero esta vez subindo primeiro as Torres en sentido inverso da baixada da primeira marcha OEA, desde ali camiño de Rañalonga para logo facer as pistas rápidas que levan a  Ons. Aqui Kiko dounos o susto da xornada o meterse un osti...., deses que marcan epoca. Despois de perder o control da bici e ir pola cuneta un cacho sen  conseguir traer a bici a pista marcouse un recto que acabou saindo por encima da bici e quedando deitado no medio dunha silveira (pena de foto, jaaja) sacámolo de entre as silvas e despois dun lavado dos arañazos no pilón decide marchar para casa un pouco contusionado (nada de importancia) e con el Toimil para acompañalo.
A partir de aqui e xa solo 5 ciclistas facemos a ruta completa polo beira do  Tambre,  con cuidadiño (sobre todo Juan ainda dolorido do seu último contratempo)  pois non queriamos ter máis baixas no dia. Ainda houbo tempo para unha rotura de cadena de Panchito para rematar o día.
Desde aqui descenso pola baixada dos cabalos e parada obligada na de Pepe Rey, tapitas e canda un para a súa casa que facia moito frío.

un saudo

XC ARTEIXO


Bueno amigos, como sabedes o xoves Jory e eu fomos comepetir a Arteixo. A cousa empezou sobre a 1 do mediodía, vehiculo oficial OEA listo e arrancamos, eso si, botanto gasoil jaja
Bueno chegada a arteixo, subimos o monte e aparcamos.
Montamos as nosas monturas e alá imos botarlle un ollo o circuito. Primeira impresión, empezase nunha baixada bastante complicada e logo un repeitazo que non viña a nada e a seguir baixando. Logo desta baixada toda viña a subidiña, rotisima, chea de pedras grandisimas, para doble! Seguimos subindo ata unha subida algo mais rodadora e rápida que desencadenaba noutra baixada de lousas grandísimas cheas de  areilla que che poñia os pelos de punta. Logo desta baixada chegaba o fuerte un repeitazo duns 100 metros de morder manillar non, de morder o puente da horquilla, MIMA!!


Logo viña unha baixada mais rapida tipo llaneo e chegada a meta. Ainda non eran horas e quedaba moito, asique Jorge decideu deitarse un pouquiño na C15 que non lle chegou o sono da noite anterior jaja Pasado este tempo empezamos a quentar, as ansias por empezar xa se notaban... Preparados na liña de saída cando escoito dende adiante que me din “Taboada non caias!!!” jaja Vale consello escoitado e a concentrarse..
Piiiiiiiiiiiiiiiiiii sona o pitido e ala vamos! Merda non daba enganchado o pedal, pero cando enganchou veña a sprint! Chego a primeira baixada cos ultimos e cando empezamos a subir...Ostiá, estou 3º!! Pois nah, vamos a manternos aquí. Empezamos a subir o 1º a un ritmo alto, pero eu a roda do 2º que levaba un ritmo axeitado a min. Contra o final pasame un como unha bala, pero eu concentrado no de diante. Entramos na segunda baixada e logo no repeitazo grande... Eu pensando para min “ben ben seguimos a roda”. Acabamos o repeito e nese intre era o momento de deixalo alí, fagolle arrancada en llano con baixada despois, e empezo a separarme del, volvia a estar 3º. Pero cando me dispoño a coller unha das últimas curvas cara a meta sinto que o líquido do neumatico empeza a salir... Merda merda merda ahora nooon! Pero nada, desllantei e ensarillouseme todo na llanta... outra máis...

Chego a meta ca bici na man e gardoa na C15 e vou para o circuito animar a Jorge.
Poñome na primeira baixada, cando pasa a primeira vez ben, pero cando pasa a segunda... enganchoulle o acople nun pino e saleu lanzao por riba da bici, VAIA OSTIÓN! Pero Jory é Jory e levantouse como un fuego e veña outra vez. Decir que pese a que foi as ultimas voltas a nada do 3º non dou conseguido collelo pero nada, está fuerte e para a próxima papao!!
Bueno e así nos foi a nós en Arteixo !!
Abrazoo!

Carlos!

martes, 15 de mayo de 2012

SUBIDA CASTRO BARBUDO

        Pues muy buenas a todos, dentro del fin de semana de variada actividad del club, en el cual había varios eventos a los cuales queríamos acudir o por lo menos tener alguna representacion, nos repartimos como pudimos. Uno de ellos fue la subida CASTRO BARBUDO. Alli nos fuimos  el presi, andres,kiko,angel,pato,necho, ito ,pancho,carlos avogado, carlos duro... La verdad que era una marcha en la cual tenemos grandes amigos, llevamos años acudiendo y no podiamos faltar. El tiempo inmejorable. Alli nos presentamos, la salida era a las 4, pero al final 4.30 mas o menos. Nosotros nos trasladamos cada unos por nuestra cuenta, teníamos las novedades de la test bike 29 de giant, gentileza de Bicis roca, y el estreno de Pata con la nueva epic 29. Salida y como siempre para no defraudar, los OEAS al final , cerrando el pelotón. La ruta muy diferente a la de otros años, ¡ como nos engañaron!, con lo confiados que ibamos que iba a ser un paseo, pero no. Para nuestra sorpresa el barro y agua fueron elementos presentes durante toda la ruta. Joder con el barro, ni en los Peregrinos hubo tanto ni de lejos. Ruta bonita, suficientemente dura, con sus subidas, piedras,y cruce de rios incluido con muuucha agua. Ahí teníamos  al presi de fotógrafo, chequeando quien pasaba y quien no. El terreno fué genial para probar las 29 , de lo cual yo quede encantado de su forma de rodar  en barro y la forma de subir por las piedras, no se pato, pero creo que estaba encantado con el comportamiento. Después de unas grandes y empinadas bajadas tuvimos un avituallamiento y luego de descansar, sacar fotos y charlar un poco, nos encaminados por caminos similares, barro,ramas,piedras y rios al tramo libre. Salida parada y cada uno a su ritmo. La subida no estaba rota como otros años, estaba bien para poder andar y adelantar sin problemas. La subimos todos por supuesto. llegada, lavado de bicis,duchas y churrasco  final. Algunos quedaron hasta el final, otros teníamos algo de prisa . Destacar el buen ambiente que se respira en tarragoña, ya que tenemos muchos conocidos, como unica pega los apelotonamientos durante gran parte de la marcha que no te dejaba andar libremente, haciendo parar continuamente, un saludo a todos